کتاب اسلام المسلم باسلام محمد خاتم الانبیاء - جلد 2
در میدان جنگ که دو گروه مسلمانان و کفّار برابر هم باشند و هر آن احتمال برخورد باشد و در این حین وقت نماز فرا برسد، امام سپاه را به دو گروه تقسیم کند؛ اگر نماز دو رکعتی باشد، گروهی را به طرف دشمن قرار دهد و با گروه دیگر یک رکعت نماز بخواند و اگر از دو رکعت بیشتر باشد پس با گروه اوّل دو رکعت بخواند و این گروه که با امام نماز خوانده است در اینجا جایشان را با گروه دوم عوض کنند و گروه دوم آمده و با امام نماز بخوانند و نماز خود را بدون قرائت تمام کنند و گروه اوّل برگشته به همراه قرائت نماز خود را تمام کنند.
دلیل:
به آنچه که در آیه ی 102 سوره ی نساء آمده نزدیکتر می باشد.
اگر خوف تشدید جنگ شود، نماز را سواره و فرادی و با ایماء به هر سو که قدرت توجه داشت خوانده شود.
دلیل:
زیرا نماز در حالت سواره در غیر از خوف نیز جائز است؛ مثلاً اگر کسی سوار بر مرکبی باشد و باران در حال باریدن باشد و جائی خشک برای نماز نباشد، پس بر وی جائز است که رو به قبله کرده و با ایماء نماز بخواند و اگر بر توجه به سوی قبله قادر نباشد به جهت قدرتش توجه کند و بخواند و این در حقّ نماز فرض می باشد.
شرح الياس ج1ص247عمدة القاري ج4ص134حاشية الطحطاوي على مراقي الفلاح
در مسئله ی اتوبوس؛ اوّل باید از راننده خواسته شود تا برای نماز نگه دارد و اگر نگه نداشت، عذر ثابت خواهد شد و اگر از راننده خواسته نشود معذور نیست و حقّ خواندن ندارد.
اگر در حین نماز مبارزه کند و یا راه برود و یا سوار چیزی شود، نماز وی باطل می شود.
دلیل:
زیرا این اعمال، عمل کثیر می باشند. شرح الیاس ج1ص247
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.