کتاب اسلام المسلم باسلام محمد خاتم الانبیاء - جلد 2
اعتکاف سنّت مؤکّده است.
دلیل:
رسول الله ﷺ در ده روز آخر هر رمضان اعتکاف می گزیدند و بعد از ایشان زنان وی به این امر مشغول شدند. صحیح البخاری ج3ص47صحیح مسلم ج2ص831سنن ابی داود ج2ص331.
اعتکاف سنّت کفائی می باشد؛ زیرا در زمان رسول الله ﷺ کسی به این کار مبادرت نکرده است و همچنین بعد از ایشان نیز همه به اینکار مبادرت نکرده اند. اعلاءالسنن ج6ص2919.
اعتکاف: اقامت کردن شخص روزه دار در مسجد با نیت اعتکاف را گویند.
کمترین حد اعتکاف یک روز می باشد.
اگر معتکف در زمانی کمتر از یک روز از مسجد خارج شود، قضای آن بر وی واجب است.
معتکف از مسجد خارج نشود مگر برای قضای حاجت و رفتن به جمعه.
برای رفتن به جمعه، بعد از زوال خورشید از مسجد خارج شود.
اگر مسجد وی از مصلّای جمعه دور باشد پس در زمانی خارج شود که به جمعه بتواند برسد و سنن جمعه را بتواند بجای آورد.
مکث معتکف در مصلّای جمعه بیشتر از نماز جمعه، اعتکاف را باطل نمی کند.
اگر لحظه ای بدون عذر از مسجد خارج شود، اعتکاف وی باطل است.
معتکف می تواند در مسجد بخورد و بنوشد و بخوابد و تجارت و معامله کند ولی نباید مبیع (کالا) را بیاورد.
معتکف نباید در مسجد سکوت کند؛ یعنی همیشه مشغول ذکر باشد. (ذکر یعنی قرآن، نماز و تسبیح و تهلیل...)
معتکف چیزی جز خیر به زبان نیاورد.
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.