بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

استعانت از غير الله ﷻ شرك نیست

کتاب قول الفصل فی شبهات الوهابیه

در حال پخش صوت بخش
فایل صوتی برای این بخش ثبت نشده است
0%
بازگشت
↻بچرخانید

شبهه ی سوم: استعانت از غیر الله:

استعانت از غیر الله ﷻ شرک نیست:

وجه تمسّک، آیه ی چهارم سوره ی فاتحه می باشد:

❝
إِيَّاكَ نَعْبُدُ و إِيَّاكَ نَسْتَعين ﴿4﴾.
سوره الفاتحة آیه 4
تنها تو را بندگی میکنیم و تنها از تو یاری می جوییم.

و برای روشن شدن مطلب و برای اینکه مراد آیه مشخص شود اول معنی لغوی استعانت را خواهیم دید و بعد اقوال مفسّران را در این باره می آوریم و بعد نتیجه گیری ذکر خواهد شد.

استعانت در لغت:

از عون به معنی طلب عون می باشد. (اعراب المحیط فاتحه الکتاب - تفسیر المحیط)

و عون به معنی کمک و یاری رساندن می باشد. لسان العرب باب العینقاموس المحیطالصحاح الجواهری و العینالقاموس المحیطالمحکم و المحیط الاعظمالمصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر

وَاسْتَعَنْتُهُ فَأَعَانَنِی. المغرب فی ترتیب المعربقاموس المحیطمختار الصحاحتاج العروسالمحکم و المحیط الاعظمالمصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر از وی یاری خواستم پس مرا یاری کرد.

وقد تعاونّا أی أعان بعضنا بعضاً. (تهذیب اللغة ابواب العین و الدال - لسان العرب باب العین) یعنی به یکدیگر کمک کردیم و یاری رساندیم.

تعاونوا و اعْتَوَنوا. (لسان العرب باب العین - قاموس المحیط - الصحاح الجواهری - مختار الصحاح - تاج العروس - العین - القاموس المحیط - المحکم و المحیط الاعظم یعنی به یکدیگر کمک کردند.

رَبِّ أَعنِّـي و لا تُعِنْ عَلـيَّ. (لسان العرب باب العين - الصحاح الجواهري - مختار الصحاح) بار الها مرا يارى كن و عنايت
ترجمه

خود را از من بر نگردان.

پس عون فقط به یک معنی است و آن یاری رساندن و کمک کردن می باشد و استعانت نیز همان طلب یاری و کمک از کسی می باشد.

و امّا استعانت در تفاسیر:
در معني ﴿*اياك نَسْتَعِينُ*﴾:
ترجمه

1) فقط از تو کمک و یاری می خواهیم در همه ی کارهایمان (دنیوی و اخروی).

(طبري - ثعالبي - الدر المنثور - بغوي - تفسير لباب التأويل في معالم التنزيل - نسفي - شوكاني - ابوسعود - بيضاوي - كشاف - جلالين - تفسير المحرر الوجيز)
ترجمه

2) در توفیق عبادت، از تو یاری می جوئیم و در انجام عبادت و دوری از معصیت، بدون یاری تو ای الله ﷻ، امکان پذیر نیست. (ابن مقاتل - مراح لبید - ابن عبدالسلام)

۳بر تو توکّل می کنیم. (أضواء البیان)

پس در اینجا می بینم که بعضی گفته اند که استعانت در همه ی امور مخصوص الله ﷻ است و بعض دیگر آن را برای توفیق عبادت گفته اند.

منظور ما این نیست که حکم این آیه فقط برای عبادت است بلکه این است که این چه نوع استعانتی می باشد که فقط باید از الله ﷻ خواسته شود؟ در حالی که استعانت از غیر الله ﷻ در قرآن آمده است و مورد تأیید قرآن نیز می باشد و برای روشن شدن منظورمان، آیاتی از قرآن را می آوریم که در آن از غیر الله ﷻ استعانت شده است.

به این آیات توجه فرمائید:
❝
قالُوا يا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ و مَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجاً عَلى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنا و بَيْنَهُمْ سَدًّا ﴿94﴾ قالَ ما مَكَّنِّي فيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعينُوني بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ و بَيْنَهُمْ رَدْماً ﴿95﴾ . بين شما و بين آنان حايلى استوار بسازم ﴿95﴾.
سوره الكهف آیه 94و95
گفتند: ای ذوالقرنین، بی گمان یأجوج و مأجوج در این سرزمین فسادگرند. پس آیا [راضی هستی] که برای تو هزینهای مقرّر کنیم؛ به شرط آن که در میان ما و آنان سدّی بسازی؟ (94). گفت: آنچه پروردگارم مرا در آن تمکّن بخشیده است، بهتر است. پس با توان [خویش] مرا یاری رسانید تا

در اینجا ذوالقرنین از مردم استعانت می کند.

و آیه ای دیگر:
❝
وَ أَخي هارُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّي لِساناً فَأَرْسِلْهُ مَعي رِدْءاً يُصَدِّقُني إِنِّي أَخافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ ﴿34﴾.
سوره القصص آیه 34
و برادرم هارون از من زبان آورتر است، پس او را با من [به عنوان] امدادگری بفرست که مرا تصدیق کند. من میترسم از آن که مرا دروغگو انگارند.

در اینجا حضرت موسی (ع)، حضرت هارون (ع) را به عنوان یاور می خواهد تا وی را کمک کند، در حالی که حضرت موسی (ع) درحال گفتگو با الله ﷻ می باشد.

و آیه ای دیگر:
❝
فَلَمَّا أَحَسَّ عيسى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قالَ مَنْ أَنْصاري إِلَى اللَّهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ آمَنَّا بِاللَّهِ و اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ﴿52﴾.
سوره آل عمران آیه 52
آن گاه که عیسی (ع) از آنان احساس کفر کرد، گفت: یاران من به سوی الله ﷻ چه کسانی هستند؟ حواریّان گفتند: ما یاوران الله ﷻ هستیم. به الله ﷻ ایمان آوردهایم و گواه باش به آن که ما فرمانبرداریم.

در اینجا حضرت عیسی (ع) به مردم التماس می کند و از آنها یاری می جوید بی آن که نامی از الله ﷻ برد و یا چیزی مانند به اذن الله ﷻ گوید.

و آیه ای دیگر:
❝
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصارَ اللَّهِ كَما قالَ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوارِيِّينَ مَنْ أَنْصاري إِلَى اللَّهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ فَآمَنَتْ طائِفَةٌ مِنْ بَني إِسْرائيلَ و كَفَرَتْ طائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذينَ آمَنُوا عَلى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظاهِرينَ ﴿14﴾.
سوره الصف آیه 14
ای مؤمنان، یاوران الله ﷻ باشید. چنان که عیسی بن مریم به حواریّان گفت: یاوران من به سوی الله ﷻ چه کسانی هستند؟ حواریّان گفتند: ما یاوران الله ﷻ هستیم. آن گاه گروهی از بنی اسرائیل ایمان آوردند و گروهی کفر ورزیدند. در نهایت مؤمنان را بر دشمنانشان توان دادیم و پیروز شدند.

و می بینیم که در اینجا یاری دهنده ی الله ﷻ می گوید، گرچه ما می گوییم که در اینجا مضاف محذوف است یعنی یاری دهنده به دین الله ﷻ می باشد.

و آیه ای دیگر:
❝
قالَ يا أَيُّهَا الْمَلَؤُا أَيُّكُمْ يَأْتيني بِعَرْشِها قَبْلَ أَنْ يَأْتُوني مُسْلِمينَ ﴿38﴾.
سوره النمل آیه 38
گفت: ای بزرگان، چه کسی از شما تخت او را پیش از آن که فرمانبردار به نزد من آیند، برایم میآورد؟.

در اینجا حضرت سلیمان (ع) از درباریان در خواست کمک می کند.

و آیاتی از این قبیل که در آن از غیر الله ﷻ استعانت خواسته شده است. پس بر ماست که در معنی دادن آیات دقّت لازم را مبذول داریم تا دیگران را محکوم به شرک نکنیم؛ زیرا بحث شرک و توحید مسئله ی آسانی نیست که راحت بتوان مردم را محکوم به آن کرد، چه برسد به اینکه حکم ارتداد صادر کرده به خود اجازه دهیم که آنها را به خاک و خون بکشیم و در هنگام نگارش این کتاب همگان مشاهده می کنند که با این بهانه فقط مردم بیگناه قتل عام می شوند و نکته ی دیگر در باره ی حکم ارتداد این است که اول باید کشف شبهه شود؛ اگر توانستند با دلائل محکم وی را قانع کنند، آن وقت می توانند حکم آن را اجرا کنند و ای شما که هنوز برای حکم خود حتّی یک دلیل نیز ندارید؛ چگونه دست به اجرای حکم می زنید. این از اسلام نیست و از انسانیت نیز بدور است حتّی در این زمانه مردم بی دین نیز از کشت و کشتار خسته اند.

در آخر بحث ان شاءالله اثبات خواهیم کرد که چه کسی اولی به اسم مشرک است؛ کسانی که این اعتقاد را دارند که زنده و مرده، وقتی الله ﷻ اذن دهد، می تواند به ما خیری برساند و یا کسانی که این ادّعا را دارند که فقط زنده می تواند به ما خیری برساند و اذن و غیر اذن را هم ذکر نمی کنند.

حال که مشخص شد استعانت معنایی خاص دارد که با قصد آن معنی، نباید از غیر الله ﷻ استعانت خواسته شود و آن همان طور که در بحث دعاء گفتیم، استعانت به این معنی که؛ شئ مستعان - کمک خواسته شده را- ، دارای قدرت مستقل از الله ﷻ باشد و مستعان را شریک الله ﷻ بداند.

حال آنان در این بحث می گویند که اگر استعانت به طریقه ی طبیعی باشد درست است و از طرق غیر طبیعی ناجائز می باشد و می گویند که طلب یاری از زنده امری طبیعی است که الله ﷻ آن را برای ما گذاشته و طلب یاری از مرده وسیله ی غیر طبیعی است و آن شرک می باشد.

در جواب آنها خواهیم گفت:

۱این را از کجا آوردید؟ یعنی اینکه می گوئید خواستن از زنده طبیعی و به وضع الله ﷻ بوده و از مرده غیر طبیعی و شرک است؛ زیرا این حکم شما یک حکم شرعی می باشد، پس دلیل شما چیست؟ آیا در قرآن آمده است؟ یا که در احادیث نبوی؟ یا که در اقوال سلف گذشته است؟ و یا اینکه آیا فقط متوسّلین به اولیاء باید برای اعمال خود دلیل داشته باشند و شما از این قاعده ی شرع بیرون می باشید؟

۲اینکه خواندن زنده و چیزی از وی خواستن، بدون در نظر گرفتن اینکه داعی چه اعتقادی به مدعو دارد شرک نیست و خواندن مرده بدون در نظر گرفتن اعتقاد داعی نسبت به مدعو شرک است، خلاف گفته ی قرآن می باشد؛ زیرا قرآن بسته به اعتقاد داعی، کافر یا موحّد بودن داعی را مشخص می کند.

آیاتی را که ذکر خواهیم کرد، بدون هیچ تأویل بلکه گفته ی صریح قرآن است. به آیات توجه فرمائید:

❝
لَقَدْ كَفَرَ الَّذينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسيحُ ابْنُ مَرْيَمَ قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ أَنْ يُهْلِكَ الْمَسيحَ ابْنَ مَرْيَمَ و أُمَّهُ و مَنْ فِي الْأَرْضِ جَميعاً و لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ و الْأَرْضِ و ما بَيْنَهُما يَخْلُقُ ما يَشاءُ و اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَديرٌ ﴿17﴾.
سوره المائدة آیه 17
بی گمان آنان که گفتند: «الله همان مسیح پسر مریم است» کافر شدند. بگو: اگر [الله ﷻ] بخواهد مسیح پسر مریم و مادرش و هر آن کس را که در زمین است، همگی نابود خواهد کرد، چه کسی در برابر الله ﷻ [اختیار کمترین] کاری را دارد؟ و فرمانروایی آسمانها و زمین و آنچه در بین آن دو است از آن الله ﷻ است، هر چه بخواهد میآفریند و الله ﷻ بر هر کاری تواناست.

در این آیه دلیل کفر مسیحیان، الله ﷻ و عیسی را یکی دانستن است- الله ﷻ همان مسیح پسر مریم است- نه خواندن آنان مسیح را پس از وفات وی، - مسیح نمرده و زنده است نزد الله ﷻ - و حتّی در اینجا می گوید: شما که می گوئید مسیح، الله است پس اگر – الله ﷻ- مسیح را هلاک کند چه کسی می تواند مانع الله ﷻ شود. پس در اینجا به وضوح، بدون هیچ شبهه ای بیان می دارد که کفر آنان به خاطر اعتقاد به اله بودن مسیح می باشد (نه توسّل به عیسی (ع)، چه مسیح زنده باشد و چه مرده).

با نظر در آیه ی بعدی این مطلب آشکارتر خواهد شد.

❝
مَا الْمَسيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ و أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ كانا يَأْكُلانِ الطَّعامَ انْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْآياتِ ثُمَّ انْظُرْ أَنَّى يُؤْفَكُونَ ﴿75﴾
سوره المائدة آیه 75
مسیح فرزند مریم جز رسولی [بیش] نیست. به راستی رسولانی پیش از او در میان بودهاند. و مادرش بسیار راست کردار بود. [هر دو] غذا میخوردند. بنگر چگونه نشانهها را برای [آنان] روشن میسازیم، آنگاه بنگر [آنان] چگونه، [از پذیرش حقّ] بازگردانده میشوند.

از سیاق آیه معلوم می شودکه مسیحیان، مسیح را غیر بشر فرض کرده و برای وی جایگاهی فراتر از انسانیت قائل شده اند؛ همچنان که مشرکان برای پیامبران این تصوّر و اعتقاد را داشته اند .

مشرکان معتقد بودند که رسول باید غیر انسان باشد و ایرادی که بر پیامبران می گرفتند این بود که می گفتند: تو که از جنس ما هستی و بشر می باشی و می گفتند الله ﷻ بر بشر چیزی نازل نخواهد کرد و با این اعتقاد حضرت رسول اللهﷺ را نیز به سخره می گرفتند.

❝
وَ قالُوا ما لِهذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعامَ و يَمْشي فِي الْأَسْواقِ لَوْ لا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُونَ مَعَهُ نَذيراً ﴿7﴾.
سوره الفرقان آیه 7
و گفتند: این پیامبر را چه شده است که خوراک میخورد و در بازارها راه میرود؟ چرا بر او فرشتهای فرستاده نشده است تا با او هشدار دهنده باشد؟
و درآیه ای دیگر:
❝
وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى إِلاَّ أَنْ قالُوا أَ بَعَثَ اللَّهُ بَشَراً رَسُولاً ﴿94﴾.
سوره الاسراء آیه 94
و مردم را باز نداشت از آن که وقتی هدایت به سوی آنان آمد، ایمان آورند؛ مگر آن که گفتند: آیا الله ﷻ بشری را [به عنوان] رسول فرستاده است؟
و در آیه ای دیگر:
❝
وَ إِذا رَأَوْكَ إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلاَّ هُزُواً أَ هذَا الَّذي بَعَثَ اللَّهُ رَسُولاً ﴿41﴾.
سوره الفرقان آیه 41
و چون تو را ببینند، فقط به ریشخندت میگیرند. [با این گفتار که:] آیا این است کسی که الله ﷻ او را به رسالت برانگیخته است؟

آیه ای دیگر در رابطه با ارباب گرفتن اهل کتاب، علماء و زاهدان خود را:

❝
اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ و رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ و الْمَسيحَ ابْنَ مَرْيَمَ و ما أُمِرُوا إِلاَّ لِيَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ سُبْحانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿31﴾.
سوره التوبة آیه 31
(آنها) دانشمندان و راهبان خویش را معبودهایی در برابر الله ﷻ قرار دادند، و– همچنین- مسیح فرزند مریم را در حالی که دستور نداشتند جز الله یکتایی را که معبودی جز او نیست، بپرستند. او پاک و منزه است از آنچه همتایش قرار میدهند!

۳اینکه وسیله ی طبیعی و غیر طبیعی چیست؟ یعنی چه چیزی طبیعی و چه چیزی غیر طبیعی است؟ و این طبیعی یا غیر طبیعی از منظر ما می باشد یا که از منظر الله ﷻ؟ اگر منظور طبیعی از نظر ما می باشد، خوب؛ انسان هر آن چیزی را که می شناسد، می گوید که طبیعی است و ناشناخته ها را غیر طبیعی می پندارد. مثلاً فرض کنید همین وسائل ارتباطی عادی را که ما از آنها استفاده می کنیم، به صد سال قبل ببرید. آیا آنها نخواهند گفت که این سحر و جادو است. پس طبق قاعده ای که وهابیان دارند، در آن زمان استفاده از این وسائل باید شرک بوده باشد و الآن که عادی شده است از شرک بودن خارج می شود. کجای کمک رساندن مردگان غیر عادی است؟ شاید به این خاطر غیر عادی باشد که شما آن را نمی شناسید، زیرا غیر ممکن نیست که الله ﷻ بعضی از امور را به دست ارواح قدسی انبیاء و اولیاء بدهد.

آیا اینان با این قاعده ی خود، نعوذ بالله حضرت سلیمان نبی (ع) را به شرک متهم می کنند، آنگاه که ایشان به درباریان خود می گوید که چه کسی می تواند عرش ملکه ی سبأ را بیاورد؟ زیرا آوردن تخت ملکه، چیز عادی نیست و تا اینجا انسانها راز آن را کشف نکرده اند. البته راز آن را متوسّلین به اولیاء خوب می دانند و می گویند هیچ چیز از قدرت الله ﷻ خارج نیست و از این عمل هیچ تعجّبی نمی کنند؛ زیرا این اعمال برای آنها طبیعی است. آنانی که این کارها را غیر طبیعی می دانند، پس در دین آنها، باید سلیمان (ع) و دیگر انبیاء (علیهم السلام) سرآمد شرک باشند، زیرا همان طور که قبلاً بیان شد، حضرت یعقوب (ع) به همراه پسرانش بر حضرت یوسف (ع) سجده کردند و حضرت یوسف (ع) برای شفاء یافتن چشم پدرش لباس می فرستد، به جای اینکه بگوید که: الله ﷻ تو را شفاء دهد و برای پدرش دعا کند و یا اینکه از پدرش درخواست کند که به الله ﷻ پناه بَرَد تا چشمش بینا شود.

❝
اذْهَبُوا بِقَميصي هذا فَأَلْقُوهُ عَلى و جْهِ أَبي يَأْتِ بَصيراً و أْتُوني بِأَهْلِكُمْ أَجْمَعينَ ﴿93﴾.
سوره يوسف آیه 93
این پیراهنم را ببرید و آن را بر روی پدرم بیاندازید تا بینا گردد. و خانوادهتان را همگی به نزد من آورید.

و بوی یوسف را، وقتی که آن پیراهن به سوی وی حرکت می کند، از مسافت چند روزه استشمام می کند. جالب اینجاست که وقتی حضرت یعقوب (ع) می گوید که من بوی یوسف را استشمام می کنم، دیگران وی را به گمراهی متهم می کنند.

❝
وَ لَمَّا فَصَلَتِ الْعيرُ قالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لَأَجِدُ ريحَ يُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ ﴿94﴾ قالُوا تَاللَّهِ إِنَّكَ لَفي ضَلالِكَ الْقَديمِ ﴿95﴾.
سوره يوسف آیات 94و95
و چون کاروان رهسپار شد، پدرشان گفت: اگر مرا به خرفتی متّهم نکنید، بی گمان بوی یوسف را مییابم (94). گفتند: [سوگند] به الله ﷻ قسم که تو در بی راهی دیرینت [پایدار] هستی (95).

و قضیه ی بوی حضرت یوسف نبی (ع)، این را می رساند که اگر الله ﷻ اذن دهد، از چنان مسافت دوری می توان، بوی را احساس کرد و اگر اذن الله ﷻ نباشد از مسافت نزدیکی مثل چاهی که یوسف (ع) را در آن انداختند نیز، نمی توان چیزی احساس کرد.

و باید پرسید که چه چیزی از ملک حضرت سلیمان (ع) طبیعی بوده است؟ بر باد سوار شدنش؟

جنّیان را مسخّر کردنش؟ و یا باز گردادن خورشید برای قضای ذکر مستحبّش؟

❝
فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّيحَ تَجْري بِأَمْرِهِ رُخاءً حَيْثُ أَصابَ ﴿36﴾.
سوره ص آیه 36
پس ما باد را مسخّر او ساختیم تا به فرمانش به نرمی حرکت کند و به هر جا او میخواهد برود!
❝
وَ مِنَ الشَّياطينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ و يَعْمَلُونَ عَمَلاً دُونَ ذلِكَ و كُنَّا لَهُمْ حافِظينَ ﴿82﴾.
سوره الانبياء آیه 82
و [نیز] از شیطان ها کسانی را [رام ساختیم] که برایش غوّاصی میکردند و [همچنین] کاری غیر از آن میکردند و حافظ آنها بودیم.

و یا تسخیر کوه ها و پرندگان برای حضرت داوود (ع)، چگونه طبیعی است؟

❝
وَ سَخَّرْنا مَعَ داوُدَ الْجِبالَ يُسَبِّحْنَ و الطَّيْرَ و كُنَّا فاعِلينَ ﴿79﴾.
سوره الانبياء آیه 79
و کوهها را برای داوود رام ساختیم که با او تسبیح میگفتند و مرغان را [نیز رام کردیم] و توانای [آن کار] بودیم.

اگر اینها طبیعی است، پس کمک رساندن اولیاء به اذن الله ﷻ، طبیعی تر خواهد بود.

حال در اینجا باز یاد آور می شویم:
❝
أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ و تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا و يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ و مَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿85﴾.
سوره البقرة آيه 85
آیا به بعضی از دستورات کتاب آسمانی ایمان میآورید، و به بعضی کافر میشوید؟! برای کسی از شما که این عمل- تبعیض در میان احکام و قوانین الهی- را انجام دهد، جز رسوایی در این جهان، چیزی نخواهد بود، و روز رستاخیز به شدیدترین عذاب ها گرفتار میشوند. و الله ﷻ از آنچه انجام میدهید غافل نیست.

۴آیات و احادیث بسیاری دلالت دارند بر اینکه مردگان با یکدیگر صحبت می کنند، مجادله می کنند و کمک می کنند. با عبادت خویشان خوشحال می شوند و از حال زندگان خبر می گیرند، پشت سر زنده نماز می خوانند و تبریک می گویند (کدام یک از این احادیث را می خواهید انکار کنید و تا کی بر این عناد پافشاری خواهید کرد؟).

به آیات زیر توجّه کنید:
❝
وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ في سَبيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْياءٌ و لكِنْ لا تَشْعُرُونَ ﴿154﴾.
سوره البقرة آیه 154
و به آنها که در راه الله ﷻ کشته میشوند، مرده نگویید! بلکه آنان زندهاند، ولی شما نمیفهمید!
❝
وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلُوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ﴿169﴾ فَرِحينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ و يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ و لا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿170﴾ يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ و فَضْلٍ و أَنَّ اللَّهَ لا يُضيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنينَ ﴿171﴾.
سوره آل عمران آیات 169و170 و 171
(ای پیامبر!) هرگز گمان مبر کسانی که در راه الله ﷻ کشته شدند، مردگانند! بلکه آنان زندهاند، و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند. (169) آنها به خاطر نعمتهای فراوانی که الله ﷻ از فضل خود به ایشان بخشیده است، خوشحالند و به خاطر کسانی که هنوز به آنها ملحق نشدهاند [مجاهدان و شهیدان آینده]، خوشوقتند - زیرا مقامات برجسته آنها را در آن جهان میبینند و میدانند -که نه ترسی بر آنهاست، و نه غمی خواهند داشت. (170) و از نعمت الله ﷻ و فضل او – نسبت به خودشان نیز-مسرورند و - میبینندکه- الله ﷻ، پاداش مؤمنان را ضایع نمیکند – نه پاداش شهیدان و نه پاداش مجاهدانی که شهید نشدند- . (171).

در اینجا مرده حساب نکردن آنان چه معنی می دهد؟ زیرا آنان در راه الله ﷻ کشته شدند، پس زنده بودن آنان با حیاتی دیگر است. پس اینکه به عنوان دلیل به این آیه تمسک می کنند:

❝
إِنَّكَ مَيِّتٌ و إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ ﴿30﴾.
سوره زمر آیه 30
یا محمّدﷺ هر آئینه تو خواهی مرد و هر آئینه ایشان خواهند مرد.

و می گویند که حضرت محمّدﷺ که مرده است؛ ما هم می گوئیم، همچنان که شهداء، شهید و کشته شدند، حضرت محمّد ﷺ نیز فوت کردند ولی حیاتی مانند شهداء یافتند، بلکه حیاتی برتر از آنان. پس در این آیه نیز هیچ وجه تمسّکی برای آنان نیست.

و مرد مؤمن در سوره یس نیز، بعد ازکشته شدنش صحبت می کند و آرزو می نماید:

❝
قيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قالَ يا لَيْتَ قَوْمي يَعْلَمُونَ ﴿26﴾بِما غَفَرَ لي رَبِّي و جَعَلَني مِنَ الْمُكْرَمينَ ﴿27﴾.
سوره يس آیه 26و27
گفته شد به بهشت درآی. گوید: ای کاش قومم بدانند (26) [که] پروردگارم مرا به چه آمرزید و مرا از گرامیان قرار داد (27).

بعضی مواقع که با این گروه ها بحث می کردیم می گفتند: فقط همین!!! گوئی باید چند هزار آیه نازل شود تا آنها آن را باور کنند و جواب من به آنها این آیه است:

❝
وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَا يُؤْمِنُوا بِهَا ﴿25﴾.
سوره انعام آیه 25
و اگر هر معجزهای ببینند به آن ایمان نمیآورند.
البته ما ايشان
ترجمه

را به شرک و کفر متّهم نخواهیم کرد، زیرا اگر این کار را انجام دهیم، ما نیز همانند آنان خواهیم شد و حرمت مسلمانی را خواهیم شکست، بلکه معتقدیم آنان ندانسته به این راه می روند و بسیاری ازآنان را می بینیم که با خواندن یک آیه از قرآن، مردم را به گمراهی کشانده اند و از ایمان کامل مردم بر قرآن سوء استفاده کرده اند و برای اثبات گفته ی خود دلیل می آوریم.

تفسیر

GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود