فصل مفسدات روزه ( اعمالی که روزه را باطل می کنند):
مسئله 15 ◄ 1- جماع (نزدیکی کردن زن و مرد).
مسئله 16 ◄ 2- لواط.
مسئله 17 ◄ 3- خوردن غذا و یا دارو.
مسئله 18 ◄ 4- آشامیدن.
مسئله 19 ◄ اگر کسی این اعمال را در ماه رمضان عمداً انجام دهد، بر وی قضاء آن و همچنین کفارت لازم می شود.
مسئله 20 ◄ کفارت آن: 1- آزاد کردن یک برده. 2- اگر نتواند پس دو ماه متوالی روزه بگیرد و اگر در اثناء آن یک روز روزه بشکند باید دوباره از اول آن دو ماه را شروع کند. 3- اگر از آن عاجز و ناتوان باشد پس به شصت مسکین طعام دهد. برای هر مسکین به اندازه ی صدقه ی فطریه.
مسئله 21 ◄ کفارت فقط در شکستن روزه ی ماه رمضان می باشد.
مسئله 22 ◄ اگر از روی خطاء (در ماه رمضان) این اعمال را انجام دهد و روزه بشکند، فقط قضاء واجب می شود.
قضاء: یعنی برای جبران آن یک روز روزه بگیرد.
خطا: یعنی اینکه شخص روزه بودنش را بیاد دارد ولی هنگام غسل یا شستن دهان به طور غیر عمدی آب به حلقوم وی می رود.
مسئله 23 ◄ همچنین است اگر بر آن کار اکراه کرده شود؛ یعنی روزه دار را مجبور به افطار کنند.
مسئله 24 ◄ همچنین است اگر به گمان شب بودن عمل منافی روزه انجام دهد.
مسئله 25 ◄ اگر دواء از راهی غیر از سوراخ های روی پوست که جای خارج شدن عرق است (مسام) به مغزش برسد و یا که به معده اش برسد، در این صورت نیز قضاء واجب می شود.
مسئله 26 ◄ اگر سنگ ریزه ببلعد نیز قضاء واجب می شود.
مسئله 27 ◄ اگر به عمد استفراغ کند، قضاء واجب است.

مسئله 28 ◄ اگر از روی فراموشی افطار کند، روزه ی وی نمی شکند و قضاء ندارد و به روزه اش ادامه بدهد.
فراموشی: اینکه کسی یادش نباشد که روزه است و شروع به خوردن می کند و بعد به یادش می آید که روزه بوده است.
مسئله 29 ◄ احتلام روزه را نمی شکند.
مسئله 30 ◄ اگر به چیز شهوانی نگاه کند و منی نازل شود، روزه نمی شکند و قضاء ندارد.
مسئله 31 ◄ اگر بدون اختیار غبار و یا دود یا مگس وارد حلق وی شود نیز روزه نمی شکند.
مسئله 32 ◄ اگر با حیوانی جماع کند، اگر منی نازل شود فقط قضاء واجب می شود و کفارت ندارد و اگر نازل نشود، قضاء واجب نیست.
مسئله 33 ◄ و یا اینکه به غیر از سبیلین جماع کند، اگر منی نازل شود قضاء واجب می شود و اگر نازل نشود قضاء واجب نیست.
مسئله 34 ◄ و اگر ببوسد و یا اینکه لمس کند در این صورت اگر منی نازل شود قضاء واجب می شود و اگر نازل نشود قضاء واجب نیست.
مسئله 35 ◄ اگر باقی مانده طعام بین دندانهایش را ببلعد، در این صورت اگر آنچه بین دندانهایش بوده کوچکتر از نخود باشد، روزه ی وی باطل نیست و اگر به اندازه ی نخود یا بیشتر باشد روزه را باطل می کند.
مسئله 36 ◄ اگر آن را از دهانش بیرون بیاورد و بعد ببلعد، در هر صورت کوچک یا بزرگ باشد، روزه اش باطل است.
مسئله 37 ◄ اگر یک دانه ی کنجد را بِجَوَد و بخورد روزه اش باطل نمی شود. اگر بدون جویدن ببلعد باطل می کند.
مسئله 38 ◄ اگر کسی استفراغ کند و قیء وی برگردد، اگر قیء زیاد باشد روزه اش باطل می شود.
قیء: استفراغ، و زیاد بودنش این است که هنگام استفراغ جلوگیری از آن سخت باشد.
مسئله 39 ◄ امام محمد  می گویند: اگر قیء را روزه دار به صنع خودش برگرداند، روزه می شکند و الّا نمی شکند.
مسئله 40 ◄ چشیدن طعام بدون خوردن آن برای روزه دار مکروه است.
مسئله 41 ◄ جویدن شیء بدون خوردن آن نیز مکروه است مگر اینکه برای جویدن طعام کودک ضرورت باشد که در این صورت مکروه نیست.
مسئله 42 ◄ اگر ترس از انزال منی و یا وقوع در جماع داشته باشد، بوسیدن مکروه است.
مسئله 43 ◄ استعمال مسواک (سنتی) در حالت روزه بودن اشکالی ندارد.
مسئله 44 ◄ سرمه زدن مکروه نیست.