یادگیری موارد ضروری دین
اول به «صفا» رفته و وقتی به بالای «صفا» برسد، رو به «بیت الله» کند و تکبیر و تهلیل و صلوات بخواند و دو دستش را بلند کند و دعاء کند.
بعد به طرف «مروه» راه برود و بین دو میله ی سبز سریعتر راه برود.
وقتی به بالای «مروه» رسید، همان کارهایی را انجام دهد که در «صفا» انجام داده بود.
بعد به طرف «صفا» سعی کند. وقتی به «صفا برسد» این دومین سعی وی می باشد و این کار را هفت بار انجام دهد.
بعد از سعی در مکه ساکن شود و از احرام خارج نشود (زیرا وی احرام حج مفرد بسته است).
در این مدت هر مقدار که خواست طواف نفل به جای آورد.
امام در روز هفتم ذی الحجه برای مردم خطبه می خوانَد و در آن مناسک (اعمال حج) را توضیح می دهد.
سپس در روز نهم در «عرفات» خطبه می خوانَد و بعد در روز یازدهم در «منا» خطبه می خوانَد.
در روز هشتم (روز ترویه) به «منا» برود و در آنجا تا صبح روز عرفه بماند.
و در صبح عرفه به سوی عرفات حرکت کند.
تمام صحرای عرفات بجز مکانی به نام «بطن عرنه» موقف می باشد.
یعنی در هر جای عرفات بایستد، فرض وقوف عرفات را انجام داده است.
بعد از زوال خورشید (در نیم روز)، امام حج مانند خطبه ی جمعه برای مردم خطبه می خواند.
در این روز نماز ظهر و عصر را با هم خوانده می شود.
و شرط جمع این دو نماز:
اگر کسی دارای این شرایط نباشد، نمی تواند بین این دو نماز را جمع بکند؛ یعنی کسی که تنها و بدون جماعت نماز بخواند، نمی تواند هر دو را با هم بخواند و همچنین کسی که محرم نیست نمی تواند بین دو نماز جمع کند.
بعد از خواندن نماز به «موقف» (مکانی که در آنجا ایستاده می شود تا فرض وقوف عرفه انجام شود) حرکت کرده می شود.
غسل کردن قبل از حرکت به «موقف»، سنت است.
اگر برای لحظه ای در «موقف» بایستد فرضش انجام شده است.
برای انجام وقوف عرفه، دانستن شرط نیست؛ یعنی اگر کسی در عرفه بایستد و خودش نداند که آن مکان عرفه است، باز فرضش اداء شده است.
و یا اینکه در حالت خواب در آنجا بایستد باز فرضش اداء شده است.
همچنین شخص بیهوش را اگر همراهان وی به عرفات ببرند باز فرضش اداء شده است.
بعد از غروب آفتاب «عرفه» را به سوی «مزدلفه» ترک کند.
و با اقامت در هر جای «مزدلفه» واجبش اداء می شود بجز مکانی به نام «وادی محسر».
در «مزدلفه»، نماز مغرب و عشاء را با هم در وقت عشاء، با یک اذان و یک اقامه بخواند.
اگر کسی نماز مغربش را در وقت مغرب بخواند، باید آن را در وقت عشاء و قبل از فجر صادق اعاده کند؛ یعنی در این روز خواندن مغرب در وقت عشاء واجب است.
نماز صبح را اول وقت بخواند سپس بایستد و دعاء کند و وقتی هوا روشن شد به منا بیاید و «رمی جمره» را انجام دهد. (هفت بار سنگ زدن به شیطان).
طریقه ی سنگ زدن: انگشت شست را با انگشت سبابه قفل کند و سنگ ریزه را بر روی ناخن انگشت شست خود گذاشته و سنگ را پرتاب کند. (این عمل را «خذف» گویند).
و هر بار، تکبیر گوید.
در اولِ رمی جمره تلبیه گفتن را قطع کند.
حاج مفرد اگر بخواهد می تواند دم شکرانه ذبح کند.
دم شکرانه: ذبح کردن گوسفند برای به جای آوردن شکرانه ی موفقیت در اتمام و حاجی شدن.
بعد از ذبح دم، موهایش را کوتاه کند.
تراشیدن سر از کوتاه کردن افضل است.
همه ی چیزهایی که با احرام بستن برای حاج حرام شده بود، بعد از تراشیدن سر حلال شد بجز نزدیکی به زنش.
یعنی می تواند لباس عادی بپوشد و چیزهای خوشبو کننده استفاده کند و کفش بپوشد و کلاه و عمامه سرش بگذارد...
بعد از اینکه از احرام بیرون آمد، طواف زیارت (طواف فرض) را به جای آورد.
اگر سعی صفا و مروه را قبلاً انجام داده باشد، در این طواف رمل نکند (رمل: لرزاندن کتف ها و حالت جنگ به خود گرفتن).
وقت طواف زیارت سه روز عید قربان است.
و انجام آن در روز اول عید قربان افضل (بهتر) است.
بعد از طواف زیارت نزدیکی به زن نیز حلال می گردد.
تأخیر طواف زیارت از روزهای عید قربان مکروه بوده و دم واجب می-شود. (قربانی کردن گوسفند).
در روز دوم عید قربان رمی جمار انجام دهد. (به هر سه شیطان سنگ بزند).
به ترتیب از شیطان نزدیک به «مسجد خیف» شروع کند.
با هر سنگ زدن تکبیر گوید.
بعد از سنگ زدن شیطان اول و دوم بایستد و دعاء کند و در سومی نایستد.
در روز سوم نیز این عمل را تکرار کند.
اگر در روز چهارم در منی بماند، این عمل را تکرار کند.
ماندن در منی در روز چهارم مستحب است.
اگر قبل از طلوع فجر روز چهارم منی را ترک کند، رمی آن روز ساقط می شود.
هنگام رجوع به مکه، در مکانی به نام «محصب» اطراق کند.
بعد وارد مکه شده و «طواف صدر» انجام دهد. (طواف خدا حافظی).
در این طواف رمل و سعی نیست.
بعد از آب زمزم بنوشد.
آستانه ی درِ کعبه را ببوسد.
رخ و سینه اش را به ملتزم چسابنده و از پرده ی کعبه گرفته با اخلاص کامل دعاء کند و از اینکه باید آنجا را ترک کند اظهار ناخوشنودی کرده و گریه کند.
و به صورت قهقری بر گردد تا اینکه از مسجد خارج شود. (قهقری: عقب عقب راه رفتن).
زن سرش را بپوشاند و پوشش از روی صورت خود بردارد. (نقاب یا مانند آن نبندد).
اگر بر روی صورتش چیزی بیاندازد و آن چیز با صورتش تماس نداشته باشد جائز است.
زن نباید تلبیه را جهراً بگوید.
جهر: بلند کردن صدا.
در سعی بین صفا و مروه نباید بِدَوَد بلکه آرام آرام راه برود.
زن سرش را نباید بتراشد بلکه به مقدار سر انگشت از آن کوتاه کند.
زن لباس عادی بپوشد (لباس دوخته شده بپوشد).
اگر حجرالأسود شلوغ باشد، زن نباید به آن نزدیک شود.
حیض دیدن زن به غیر از طواف چیزی از مناسک حج را منع نمی کند.
اگر کسی حجّش فوت شود باید طواف کند و سعی صفا و مروه انجام دهد و از احرام خارج شده و در سال بعد قضای آن را بجای آورد.
فوت شدن حج: یعنی باطل شدن حج.
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.