ابی سعود(متوفای982) در تفسیر خود ارشاد العقل السلیم الی مزایا الکتاب الکریم میگوید:
{بديع السماوات والارض} أي مُبدِعُهما ومخترِعُهما بلا مثالٍ يَحتذيه ولا قانونٍ ينتجه فإن البديعَ كما يُطلقُ على المبتدِع يُطلق على المبدع نصَّ عليه أساطينُ أهل اللغة وقد جاء بَدَعَه كمنعه بمعنى أنشأه كابتدعه كما ذُكر في القاموس وغيرِ. تفسير أبي السعود = إرشاد العقل السليم إلى مزايا الكتاب الكريم (1/ 151)
یعنی ابداع کننده و اختراع کنندهی آنهاست بدون اینکه نمونه ای قبلا بوده باشد و نه بر اساس قانونی که از آن تبعیت کرده باشد زیرا همچنانکه کلمه ی بدیع بر مبتدع اطلاق میشود بر مبدع (از ابداع) نیز اطلاق میشود و بر این گفته، ستونهای اهل لغت تصریح کرده اند و همچنین بدعه به معنای انشأه نیز وارد شده است.