تقریرات النبی ﷺ:
در مطالب قبلی مساله بدعت را از نظر لغوی و در تفاسیر و در روایت از رسول الله ص بیان داشتیم و در این مطلب نیز بنا داریم از تقریرات پیامبر ص یعنی اعمالی که اصحاب رسول الله ص با علم به روایات بدعت، بدون اینکه رسول الله ص فرمان دهند و یا از ایشان اجازه بگیرند انجام میداده اند و وقتی رسول الله ص از آن اعمال با خبر میشدند، بنا بر شخصیت انجام دهنده، توصیه هایی میکردند و اینکه چرا این مطلب را در مساله بدعت دخیل میدانیم؟ دلیل آن این است که رسول الله ص معنای بدعت مذموم را به خوبی میدانند و در برابر بدعت بدعتگذاران سکوت نخواهند کرد و این مطلب را در کتب در بحث دلیل بودن تقریر النبی مشروح مذکور است.
و از جهت دیگر اصحاب رسول الله ص بیشترین حساسیت را در قبال بدعت داشته اند که این مساله ان شاء الله در مطلب آینده بیان خواهد شد.
و جهت دیگری نیز برای این مدعا میتوان قائل شد و آن اینکه بعضی راه افراط را رفته حتی از مشروعات و معروفات دینی – عبادت اسلامی از قبیل نماز و قرآن و صدقه-به بهانه ی انجام ندادن رسول الله ص ، آن عمل نیک و پسندیده را بدعت نامیده به خود اجازه میدهند که از آن منع کنند غافل از اینکه کسی از اصحاب رسول الله ص برای انجام عبادت شناخته شده از رسول الله ص کسب اجازه نمیکرده اند.