مساله اول: در عبادت نیاز به بدعت نیست و اسلام میانه روی را دوست دارد:
از جعفر پسر برقان: به ما چنین خبر رسیده است که وهب پسر منبه میگفت: خوش بحال کسی که به عیب خود نگاه کند و از عیب دیگران مشغول بماند و خوش بحال کسیکه در برابر الله فروتنی میکند بدون اینکه دچار نیازی شده باشد و بر اهل فقر و نیاز رحم کند و از اموال خود صدقه میدهد در راه درست و با اهل علم و عقل و اهل حکمت نشست دارد و سنت برایش کافی است و به بدعت روی نمیآورد. (حلية الأولياء وطبقات الأصفياء،4/ 67)
عبدالرحمن پسر یزید گفت: عبدالله بن مسعود گفته است: میانه روی در سنت بهتر از زیاده روی در بدعت است.( الإبانة الكبرى ابن بطة ،1/ 320،شماره روايت: 161)
ابواسحاق اسماعيل اقرع گفت: از حسن پسر جعفر شنیده ام که از ابن عباس میگفت: نگاه کردن به مصحف عبادت است و نگاه کردن به اهل سنتی که به سنت فرامیخواند و از بدعت نهی میکند، نیز عبادت است. الإبانة الكبرى لابن بطة (1/ 343) 214