بدعت در لغت و تفسیر و روایت و فقه
مساله ششم: چند نمونه از اموری که در زمان سلف صالح بدعت شمرده شده اند:
الف: بدعت در سوال:
از اعمش و مغیره گفتند که ابراهیم میگفت: کسیکه از دیگری میپرسد که آیا تو مومن هستی؟ این بدعت است.( الإبانة الکبری لابن بطة،2/ 883شماره روایت: 1217)
از ابوحفص در مورد بدعت پرسیدند و جواب داد: تعدی و از حد گذشتن در احکام و سهل انگاری سنتها و تبعیت از اهوا و ترک اقتدا و ترک تعبیت.
از امام شافعی آمده است: در عراق عملی را پشت سر خود گذاشتم که آن را تغبیر مینامند که این را زندیقها بنا نهاده اند تا از قرآن مشغول بدارند.
از ابو عبدالله: تغبیر بدعت است.(الأمر بالمعروف والنهی عن المنکر للخلاللإ 71)
از ابوعبدالله در مورد تغبیر سوال شد و ایشان آن مکروه داشتند و از آن
هی کردند. (الأمر بالمعروف والنهی عن المنکر للخلال، 71)
تغبیر: مردم بعد نماز با صدای بلند کلمه ی توحید را میگفتند.
امام اعظم ابوحنیفه: جهر به تکبیر بدعت است زیرا تکبیر ذکر است و سنت در ذکر اخفاء است و این اصل بدون وجود مخصص شرعی ترک کرده نشود. (بدائع الصنائع فی ترتیب الشرائع (1/ 196))
از محمد بن سیرین: صحابه قرائت های با لحن را بدعت میدانستند. (سنن الدارمی (4/ 2194) 3546 )
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.