158 - ولم يصلوا (ها) مضمر قبل ساكن ... وما قبله التّحريك للكلّ وصّلا
هاء ضمیر را قراء وصل نکرده اند (به صله نخوانده اند)اگر قبل از ساکن بیاید... و اگر ما قبلش متحرک باشد همه وصل خوانده اند.
159 - وما قبله التّسكين لابن كثيرهم ... وفيه مهانا معه حفص أخو ولا
و اگر قبل از هاء ضمیر ساکن باشد ابن کثیر به وصل خوانده است... و حفص با وی موافق است در فیه مهانا
160 - وسكن يؤدّه مع نولّه ونصله ... ونؤته منها فاعتبر صافيا حلا
و ساکن کن( يؤدّه و نولّه ونصله ... ونؤته) را (فاء، صاد، حاء، منظور: حمزة وشعبة وأبو عمرو هستند)
161 - وعنهم وعن حفص فألقه ويتّقه ... حمى صفوة قوم بخلف وأنهلا
و از آنان و همینطور از حفص در مورد فالقه و یتقه را نیز... به خلف از وی خوانده اند
162 - وقل بسكون القاف والقصر حفصهم ... وياته لدى طه بالاسكان يجتلا
وبگو بسکون قاف و قصر حفصشان خوانده است... ویأته در سوره طه باسکان خوانده شده است.
163 - وفي الكلّ قصر الهاء بان لسانه ... بخلف وفي طه بوجهين بجّلا
و در همه ی این مواضع قصر همه از زبان حفص... به خلف خوانده اند (قالون وهشام)و در آنچه در طه آمده به دو جه خوانده اند.
164 - وإسكان يرضه يمنه لبس طيّب ... بخلفهما والقصر فاذكره نوفلا
و اسکان یرضه از سوسی بلاخلاف مروی است و هشام و دوری از ابی عمرو.... با اختلاف در مورد اسکان نقل کرده اند و به قصر خواندن را از حمزة وعاصم وهشام ونافع یاد کن.
165 - له الرّحب والزّلزال خيرا يره بها ... وشرّا يره حرفيه سكن ليسهلا
و اسکان هاء در زلزال در خيرا يره بها ... وشرّا يره هر دو ه را هشام به اسکان خوانده است. یعنی بقیه به تحریک خوانده اند.
166 - وعي نفر أرجئه بالهمز ساكنا ... وفي الهاء ضمّ لفّ دعواه حرملا
نفر رمز(ابن كثير، وابن عمرو، وابن عامر) ارجئه را به سکون همزه حفظ کرده اند.... و هاء به ضم است نزد هشام وابن كثير وأبو عمرو .
167 - وأسكن نصيرا فاز واكسر لغيرهم ... وصلها جوادا دون ريب لتوصلا
و نزد عاصم وحمزة به سکون خوانده اند و مکسور بخوان برای دیگران(نافع والكسائي وابن ذكوان)..... و به وصل خوانده اند (ورش وابن كثير والكسائي وهشام) بی شک برای وصل گفته اند.