ترجمه فارسی شاطبیه
وإضجاع را كلّ الفواتح ذكره❖حمى غير حفص طا ويا صحبة ولا
راء (از حروف مقطعه) را اماله کرده اند در اول همه ی
به غیر از حفص و طاء و یا را اماله کرده اند شعبة وحمزة والکسائی.
وكم صحبة يا كاف والخلف ياسر❖وها صف رضى حلوا وتحت جنى حلا
الف یاء سوره مریم را نیز به اماله خوانده اند و از سوسی با خلاف اماله یاء این سوره امده است... اماله الف ها در این سوره از شعبة والکسائی وأبو عمرو و هاء سوره قبل از مریم (طه) را نیز اینان به اماله خوانده اند.
شفا صادقا حم مختار صحبة❖وبصر وهم أدري وبالخلف مثّلا
اماله ی الف حامیم مختار ابن ذکوان وشعبة وحمزة والکسائی میباشد... بصری و این مذکوران الف ادری را به اماله خوانده اند و از ابن ذکوان در اماله ی ادری خلاف مذکور است.
ذو الرَّا لِوَرْشٍ بَيْنَ بَيْنَ وَناَفِع لَدى مَرْيَمٍ هَايَا وَحَا (جِـ)ـيدُهُ (حَـ)ـلاَ
و ورش الف راء را بین بین خواند و نافع ها یا مریم را بین بین خواند و ورش وأبا عمرو حا حامیم را بین بین خوانند.
نفصّل يا حقّ علا ساحر ظبي❖وحيث ضياء وافق الهمز قنبلا
نفَصِّلُ الْآیاتِ را به یاء غائب خوانده اند ابن کثیر وأبو عمرو وحفص. و ساحر خوانده اند ابن کثیر و کوفیون ... و ضیاء در هر موضع باشد با همزه خوانده است قنبل.
وفي قضي الفتحان مع ألف هنا❖وقل أجل المرفوع بالنّصب كمّلا
و در لقضی إلیهم أجلهم به دو فتح یعنی فتح قاف و ضاد خوانده است باضافه الف در آخر آن در این سوره و بگو اجل را مرفوع بجای نصب کامل میکند.
وقصر ولا هاد بخلف زكا وفي ال❖قيامة لا الأولى وبالحال أوّلا
ولا أدراکم به را به قصر (حذف الف لا) خوانده اند قنبل و بزی با خلاف و در سوره ال....قیامت به حذف الف لا اول و لاقسم را به حال تاویل کرده اند یعنی لامش را لام ابتدا است.
وخاطب عمّا يشركون هنا شذا❖وفي الرّوم والحرفين في النّحل أوّلا
و به خطاب خوانده اند عما یشرکون در این سوره را حمزه و کسائی... و در روم و دو موضع نحل را.
يسيّركم قل فيه ينشركم كفى❖متاع سوى حفص برفع تحمّلا
بجای یسیّرکم بگو ینشرکم ابن عامر ... مَتاعَ الْحَیاةِ الدُّنْیا همه به غیر از حفص به رفع عین خوانده اند.
وإسكان قطعا دون ريب وروده❖وفي باء تبلو التّاء شاع تنزّلا
را بدون شک به اسکان خوانده است ابن کثیر والکسائی.... و در باء تبلو را به تاء خوانده اند حمزه و کسایی یعنی تتلو خوانده اند.
ويا لا يهدّي اكسر صفيّا وهاه نل❖وأخفى بنو حمد وخفّف شلشلا
را کسر کن برای شعبه و هاءش را به کسر خوانده است عاصم... و به اختلاس حرکت هاء خوانده اند قالون وأبو عمرو و به تخفیف دال خوانده اند حمزة والکسائی. یعنی بدون تشدید دال خوانده اند.
ولكن خفيف وارفع النّاس عنهما❖وخاطب فيها يجمعون له ملا
وَلکِنَّ النَّاسَ را به تخفیف نون لکن و رفع ناس از این دو(حمزة والکسائی) مروی است.....و به خطاب خوانده اند ممّا یجمعون را هشام و ابن ذکوان یعنی تجمعون خوانده اند.
ويعزب كسر الضّمّ مع سبأ رسا❖وأصغر فارفعه وأكبر فيصلا
یعزب را به کسر زاء بجای ضمش خوانده است در این سوره و در سبا را کسائی... اصغر و اکبر در این سوره را به رفع راء بخوان برای حمزه.
مع المدّ قطع السّحر حكم تبوّءا❖بيا وقف حفص لم يصحّ فيحملا
به همزه قطعیه قبل از ما جئتم به السّحر(آلسحر) ابوعمرو خوانده است. و در تبوءا... به یا وقف کردن از حفص صحیح نیست تا بر وی حمل شود.
وتتّبعان النّون خفّ مدا وما❖ج بالفتح والإسكان قبل مثقّلا
و نون تتبعان را تخفیف کن برای ابن ذکوان و با اضطراب نقل شده است.... فتح باء و اسکان ماقبلش و نون مشدد یعنی این روایت ضعیف است.
وفي أنّه اكسر شافيا وبنونه❖ونجعل صف والخفّ ننج رضى علا
و در قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ به کسر همزه بخوان برای حمزه و کسائی و با نون بخوان... ویجعل را برای شعبه (یعنی شعبه نجعل خوانده است) و ننج را به تخفیف جیم خوانده اند کسائی و حفص. پس دیگران به تشدید جیم خوانده اند.
وذاك هو الثّاني ونفسي ياؤها❖وربّي مع أجري وإنّي ولي حلا
و این قرائت برای ننج دوم است. و نفسی و ربی و اجری و انی و ولی یاءات اضافه ی این سوره هستند.
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.