860 - وحرفا يرث بالجزم حلو رضى وقل ... خلقت خلقنا شاع وجها مجمّلا
دو کلمه یرث را به جزم خوانده اند ابوعمرو و کسائی و بگو... بجای خَلَقْتُكَ خلقناک برای حمزه و کسائی.
861 - وضمّ بكيّا كسره عنهما وقل ... عتيّا صليّا مع جثيّا شذا علا
باء بکیا را ضم کن بجای کسرش از حمزه و کسائی و بگو...عتیا و صلیا و جثیا از طرف حفص وحمزة والكسائي یعنی به کسر حرف اولشان.
862 - وهمز أهب باليا جرى حلو بحره ... بخلف ونسيا فتحه فائز علا
همزه ی أهب را یهب به یاء بخوان برای ورش وأبو عمرو وقالون... با خلاف از قالون و نسیا به فتح سین حمزة وحفص.
863 - ومن تحتها اكسر واخفض الدّهر عن شذا ... وخفّ تساقط فاصلا فتحمّلا
و من تحتها را به کسر میم من و جر تاء خوانده اند نافع وحفص وحمزة.... تساقط را بدون الف خوانده است حمزه
864 - وبالضّمّ والتّخفيف والكسر حفصهم ... وفي رفع قول الحقّ نصب ند كلا
به ضم تاء و تخفیف سین و کسر قاف خوانده است حفصشان... و در قَوْلَ الْحَقِّ به جای رفع قول به نصب خوانده اند عاصم وابن عامر.
865 - وكسر وأنّ الله ذاك وأخبروا ... بخلف إذا ما متّ موفين وصّلا
و به کسر بخوان همزه أن الله را برای ابن عامر و کوفیون و خبر داده اند ... با اختلاف أَإِذا ما مِتُّ را که ابن ذکوان در یک روایت به دو همزه خوانده است و در روایتی دیگر به یک همزه.
866 - وننجي خفيفا رض مقاما بضمّه ... دنا رئيا ابدل مدغما باسطا ملا
ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا را به تخفیف جیم خوانده است کسائی و مقاما را به ضم میم خوانده است... ابن کثیر و رئیا همزه اش را به یاء ابدال کن و ادغام کن برای قالون وابن ذكوان.
867 - وولدا بها والزّخرف اضمم وسكّنن ... شفاء وفي نوح شفا حقّه ولا
و ولدا را در این سوره و در زخرف به ضم واو و سکون لام خوانده اند.... حمزه و کسائی و در سوره نوح چنین خوانده اند ابن كثير وأبو عمرو وحمزة والكسائي.
868 - وفيها وفي الشّورى يكاد أتى رضا ... وطا يتفطّرن اكسروا غير أثقلا
در این سوره و در شوری یکاد به یاء مذکر خوانده اند نافع و کسائی.... و طاء یتفطرن را کسر کرده اند به غیر تشدید طاء، أبو عمرو وحمزة وشعبة وابن عامر
869 - وفي التّاء نون ساكن حجّ في صفا ... كمال وفي الشورى حلا صفوه ولا
و بجای تاء نون ساکن آورده اند ... و در شوری چنین قرائت کرده اند أبو عمرو وشعبة.
870 - ورائي واجعل لّي وإنّي كلاهما ... وربّي وآتاني مضافاتها العلا
و یاءات اضاف ی این سوره ورائی و اجعل لی و انی هر دو موضع.... و ربی و آتانی هستند.