887 - وقل قال عن شهيد وآخرها علا ... وقل أولم لا واو داريه وصّلا
بگو که قلَ رَبِّي يَعْلَمُ را قال گفته اند حمزه و کسائی و آخرین را فقط حفص چنین خوانده است... و بگو اولم را بدون واو خوانده است ابن کثیر.
888 - وتسمع فتح الضّمّ والكسر غيبة ... سوى اليحصبي والصّمّ بالرّفع وكّلا
وَلا يَسْمَعُ را به فتح بجای ضم و فتح بجای کسر میم خوانده اند و به غیبت.. همه به غیر از یحصبی و ضم آخر بعنوان علامت رفع وکیل گشت.
889 - وقال به في النّمل والرّوم دارم ... ومثقال مع لقمان بالرّفع أكملا
و اینگونه گفته است در نمل و روم ابن کثیر.... و مثقال در این سوره و در لقمان به رفع خوانده است نافع و کامل کرده است.
890 - جذاذا بكسر الضّمّ راو ونونه ... ليحصنكم صافي وأنّث عن كلا
جذاذا به کسر بجای ضم جیم کسائی و به نون .. لیحصنکم را خوانده است شعبه و به تاء تانیث بخوان برای حفص و ابن عامر.
891 - وسكّن بين الكسر والقصر صحبة ... وحرم وننجي احذف وثقّل كذي صلا
و ساکن کن بین کسر و قصر (بدون الف) برای شعبة وحمزة والكسائي... و حرام را و ننجی به حذف نون و به تشدید جیم بخوان برای ابن عامر و شعبه.
892 - وللكتب اجمع عن شذا ومضافها ... معي مسّني إنّي عبادي مجتلا
و للکتاب را جمع بخوان(کتب) از طرف حفص وحمزة والكسائي و یاءات اضافه ی این سوره .... معی و مسنی و انی و عبادی آمد آشکار.