قدیم یول

قدیم یول

پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
کتابخانه / ترجمه فارسی شاطبیه / جلد دوم کتاب شاطبیه / باب 13: باب فرش حروف سورة الحج [893 - 902]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

باب 13: باب فرش حروف سورة الحج [893 - 902]

ترجمه فارسی شاطبیه

فایل صوتی برای این بخش ثبت نشده است

893 - سكارى معا سكرى شفا ومحرّك ... ليقطع بكسر اللّام كم جيده حلا
سکاری هر دو را سکری خوانده اند حمزه و کسائی و به تحریک لام... لیقطع به کسر خوانده اند کسانی که گردنشان آراسته به زیور است یعنی ابن عامر وورش وأبو عمرو.
894 - ليوفوا ابن ذكوان ليطّوّفوا له ... ليقضوا سوى بزيّهم نفر جلا
و لیوفوا و لیوطوفوا را به کسر لام خوانده است ابن ذکوان... و لیقضوا را قنبل وأبو عمرو وابن عامر وورش خوانده اند.
895 - ومع فاطر انصب لؤلؤا نظم إلفة ... ورفع سواء غير حفص تنخّلا
در این سوره و در فاطر نصب کن لؤلؤا را برای عاصم ونافع.... و سواء را به رفع خواندنش را همه به غیر از حفص برگزیدند.
896 - وغير صحاب في الشّريعة ثمّ ول ... يوفّوا فحرّكه لشعبة أثقلا
و به غیر از حمزه و کسائی و حفص در سوره جاثیه به همزه سواء خوانده اند و بعد ولی...فوا را به فتح واو بخوان برای شعبه و تشدید فاء.
897 - فتخطفه عن نافع مثله وقل ... معا منسكا بالكسر في الشّين شلشلا
فتخطفه از نافع مثل همان و بگو... با هم منسکا را به کسر سین خوانده اند حمزه و کسائی.
898 - ويدفع حقّ بين فتحيه ساكن ... يدافع والمضموم في أذن اعتلا
و یدافع را ابن کثیر و ابوعمرو چنین خوانده اند به فتح یاء و فاء و سکون دال..... یدفع. در اذن به ضم همزه خوانده اند
899 - نعم حفظوا والفتح في تا يقاتلو ... ن عمّ علاه هدّمت خفّ إذ دلا
نافع وعاصم وأبو عمرو. و به فتح تاء یقاتلو..ن خوانده اند ابن عامر ونافع وحفص هدمت را به تخفیف دال خوانده اند نافع و ابن کثیر.
900 - وبصريّ اهلكنا بتاء وضمّها ... يعدّون فيه الغيب شايع دخللا
و بصری (ابوعمرو) اهلکنا را به تاء به جای نون و ضم تاء .... تعدون را به غیبت خوانده اند حمزه و کسائی.
901 - وفي سبأ حرفان معها معاجزي ... ن حقّ بلا مدّ وفي الجيم ثقّلا
سعوا فى آياتنا معاجزين در سوره سبأ با این سوره را معجزی..ن بدون الف خوانده اند ابن کثیر و ابوعمرو و جیمش را مشدد کرده اند.
902 - والاوّل مع لقمان يدعون غلّبوا ... سوى شعبة والياء بيتي جمّلا
یدعون اول و در لقمان غائب خوانده اند.. همه به غیر از شعبه و یاء اضافه ی بیتی جمیل است.

تفسیر