927 - وفي حاذرون المدّ ما ثلّ فارهي ... ن ذاع وخلق اضمم وحرّك به العلا
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حذِرُونَ را به مد (حاذرون) خوانده اند ابن ذکوان و کوفیون و فرهین را نیز فارهی..ن خوانده اند ابن عامر و کوفیون و خلق را به ضم خاء و لام خوانده اند نافع و.
928 - كما في ند والأيكة اللّام ساكن ... مع الهمز واخفضه وفي صاد غيطلا
وعاصم وابن عامر وحمزة. الأيكة لام ساکن است ...و با همزه و به جر و در صاد نیز چنین است نزد أبو عمرو وكوفيون. غیطل درخت پر شاخ و برگ که بر هم تنیده و پیچیده باشد.
929 - وفي نزّل التّخفيف والرّوح والأمي ... ن رفعهما علو سما وتبجّلا
نزّل را مخفف خوانده اند و الروح و الامی..ن را رفع خوانده اند حفص ونافع وابن كثير وأبو عمرو.
930 - وأنّث يكن لليحصبي وأرفع آية ... وفا فتوكّل واو ظمئانه حلا
أولم یكن لّهم را یحصبی تکن مونث خوانده است و آیة را رفع کرده است... و بجای فاء فتوکل واو آورده اند ابن كثير وأبو عمرو وكوفيون.
931 - ويا خمس أجري مع عبادي ولي معي ... معا مع أبي إنّي معا ربّي انجلا
و یاءات اضافه ی این سوره پنج اجری و عبادی و لی و معی .... دو دو موضع و ابی و انی با هم و ربی آشکار گشت.