1031 - معا رفع آيات على كسره شفا ... وإنّ وفي أضمر بتوكيد أوّلا
آياتٌ را در هر دو موضع بجای رفع به کسر خوانده اند حمزه و کسائی... و إن در تقدیر میباشد برای تاکید.
1032 - لنجزي يا نصّ سما وغشاوة ... به الفتح والإسكان والقصر شمّلا
لنجزی را به یاء غیبت خوانده اند عاصم ونافع وابن كثير وأبو عمرو. غشاوة... را به فتح غین و اسکان شین و بدون الف بعدش خوانده اند حمزة والكسائي.
1033 - وو السّاعة ارفع غير حمزة حسنا ال ... محسّن إحسانا لكوف تحوّلا
و السّاعة را به رفع خوانده اند همه ی قراء به غیر از حمزه. حسنا را ... به احسانا تبدیل کرده اند کوفیون.
1034 - وغير صحاب أحسن ارفع وقبله ... وبعد بياء ضمّ فعلان وصّلا
قراء(نافع وابن كثير وأبو عمرو وابن عامر وشعبة) غیر از صحاب، احسن را رفع خوانده اند و فعل قبل ... و بعد آنرا به یاء مضموم خوانده اند.( نَتَقَبَّلُ وَنَتَجاوَزُ، را یاء غیبت خوانده اند)
1035 - وقل عن هشام أدغموا تعدانني ... نوفّيهم باليا له حقّ نهشلا
بگو از طرف هشام ادغام کرده اند تعداننی را... و نوفیهم را به یاء غیبت خوانده اند هشام و ابن کثیر و ابوعمرو و عاصم.
1036 - وقل لا ترى بالغيب واضمم وبعده ... مساكنهم بالرّفع فاشية نوّلا
و بگو که لاتری را به یاء غیبت مضموم خوانده اند و بعد آن... مساکنهم را به رفع خوانده ند حمزه و عاصم.
1037 - وياء ولكنّي ويا تعدانني ... وإنّي وأوزعنى بها خلف من بلا
و یاءات اضافه ی این سوره ولکنی و تعداننی .. انی و اوزعنی در این کلمه به فتح خواندن یا به سکون خواندن یاء مورد اختلاف قراء است.