1078 - وضمّهم في يزلقونك خالد ... ومن قبله فاكسر وحرّك روى حلا
لَيُزْلِقُونَكَ را به ضم یاء خوانده اند همه ی قراء به غیر از نافع... و وَمَنْ قَبْلَهُ را به کسر قاف خوانده اند کسائی و بصری.
1079 - ويخفى شفاء ماليه ماهيه فصل ... وسلطانيه من دون هاء فتوصلا
لا تخفى منكم را یخفی خوانده اند حمزه و کسائی.مالیه و ماهیه در وقت وقف.. و سلطانیه با هاء سکت و همه بدون هاء در هنگام وصل برای حمزه.
1080 - ويذّكّرون يؤمنون مقاله ... بخلف له داع ويعرج رتّلا
قليلا ما تؤمنون، قليلا ما تذكّرون به یاء است نزد هشام وابن كثير و.. با خلاف از ابن ذكوان. و تعرج را ابن ذکوان یعرج ترتیل نموده است.
1081 - وسال بهمز غصن دان وغيرهم ... من الهمز أو من واو او ياء ابدلا
سال را به همزه (سأل) خوانده اند كوفيون وابن كثير وأبو عمرو (این قرائتشان مانند شاخه ای در دسترس است) و دیگران... از همزه یا از واو یا یاء به الف ابدال کرده اند.
1082 - ونزّاعة فارفع سوى حفصهم وقل ... شهاداتهم بالجمع حفص تقبّلا
نَزَّاعَةً لِلشَّوى را رفع کن برای همه ی قراء به غیر از حفص. و بگو.... شهاداتهم به صیغه ی جمع خوانده است حفص. و دیگران شهادتهم خوانده اند.
1083 - إلى نصب فاضمم وحرّك به علا ... كرام وقل ودّا به الضّمّ أعملا
إِلى نُصُبٍ يُوفِضُونَ را به ضم نون و ضم صاد خوانده اند حفص و ابن عامر.... و بگو وَلا تَذَرُنَّ وَدًّا را به ضم واو نافع خوانده است.
1084 - دعائي وإنّي ثمّ بيتي مضافها ... مع الواو فافتح أنّ كم شرفا علا
دعائی و انی و بیتی یاءات اضافه ی این سوره هستند... ان که همراه با واو میآید را به فتح همزه اش خوانده اند ابن عامر وحفص وحمزة والكسائي.
1085 - وعن كلّهم أنّ المساجد فتحه ... وفي أنّه لمّا بكسر صوى العلا
و از همه ی قراء فتح همزه ی أن المساجد مروی است... و در أنه لما به کسر همزه خوانده اند شعبه و نافع.
1086 - ونسلكه يا كوف وفي قال إنّما ... هنا قل فشا نصّا وطاب تقبّلا
نسلکه را به یاء خوانده اند (یسلکون) کوفیون. قالْ إِنَّما أَدْعُوا رَبِّي را ....در این سوره قُل به صیغه ی امر خوانده اند حمزه و عاصم.
1087 - وقل لبدا في كسره الضّمّ لازم ... بخلف ويا ربّي مضاف تجمّلا
و بگو لبدا را به ضم لام بجای کسرش خوانده است هشام.. با خلاف از وی و یاء ربی یاء اضافه ی این سوره است.
1088 - ووطئا وطاء فاكسروه كما حكوا ... وربّ بخفض الرّفع صحبته كلا
وطئا طاءش را کسر کنید برای ابن عمر و ابو عمرو همچنانکه حکایت کرده اند... رَبُّ الْمَشْرِقِ را به جر رب بجای رفعش خوانده اند شعبة وحمزة والكسائي وابن عامر.
1089 - وثا ثلثه فانصب وفا نصفه ظبى ... وثلثى سكون الضّمّ لاح وجمّلا
وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ ثاء و فاء را منصوب کن برای كوفيون وابن كثير... ثلثی به سکون لام بجای ضم خواندن هشام آشکار و هویدا گشت.
1090 - وو الرّجز ضمّ الكسر حفص إذا قل اذ ... وأدبر فأهمزه وسكّن عن اجتلا
وَالرُّجْزَ را به ضم راء بجای ضمش خوانده است حفص.أذا را اذ بگو... و أدبر را به همزه و سکون دال بخوان برای حفص ونافع وحمزة.
1091 - فبادر وفا مستنفرة عمّ فتحه ... وما يذكرون الغيب خصّ وخلّلا

مبادرت کن بر فتح فاء مستنفره از طرف نافع و ابن عامر ..... و ما تذکرون را همه غائب (یذکرون) خوانده اند به غیر از نافع.