کتابخانه / کتاب احسان المحسن بإحسان خاتم الانبیاء / احکام تغبیر - آیا در دین بدعت حسنه و بدعت سیئه وجود دارد؟
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

احکام تغبیر - آیا در دین بدعت حسنه و بدعت سیئه وجود دارد؟

کتاب احسان المحسن بإحسان خاتم الانبیاء

در حال پخش صوت بخش
فایل صوتی برای این بخش ثبت نشده است
0%
بازگشت
↻بچرخانید

احکام تغبیر - آیا در دین بدعت حسنه و بدعت سیئه وجود دارد؟

❝
التَّغْبِيرُ: تَهْلِيلٌ (لااله الا الله) أَوْ تَرْدِيدُ صَوْتٍ يُرَدَّدُ بِقِرَاءَةٍ أَوْ غَيْرِهَا.
غذاء الالباب شرح منظومة الادب ج1ص116
تغبیر: لا اله الا الله گفتن یا تردید (لرزاندن) صدا است در قرائت و غیر آن.

در اینجا باید توجه داشت که فرد اگر کلمه ی توحید و شهادت را نیز هم این گونه انجام دهد، امامان آن را درست نمی دانند؛ پس شعر خوانی (تناشد اشعار) بطریق اولی ناروا است.

❝
قَالَ الإِمَامُ الشَّافِعِيُّ رضي الله عنه: أَرَى الزَّنَادِقَةَ وَضَعُوا هَذَا التَّغْبِيرَ لِيَصُدُّوا النَّاسَ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ تَعَالَى وَقِرَاءَةِ الْقرآن. (الإِمَامُ الشَّافِعِيُّ رضي الله عنه):
محمد بن أحمد بن سالم بن سليمان السفاريني النابلسي الحنبلي أبو العون شمس الدين غذاء الألباب شرح منظومة الأداب ج1ص116
به نظر من این کار را زندیق ها (کافران) وضع کرده اند تا مردم را از ذکر الله ﷻ و قرائت قرآن باز دارند.
❝
وأخبرني محمد بن علي، أن أبا بكر الأثرم، حدثهم قال: سمعت أبا عبد الله، يقول: « التغبير هو محدثة».(الأمر بالمعروف و النهي عن المنكر (الخلال).) ﴿أحمد بن محمّد البغدادي المعروف بالخلال أبو بكر. محدث فقيه أخذ الفقه عن خلق كثير(باب فی ذکر التغبیر)﴾
أبا عبد الله (رض) : تغبیر بدعت است. (تغبیر: ذکر الله ﷻ با طرب و الحان. آواز خوانی اشعار).
❝
أخبرني محمد بن أبي هارون، ومحمد بن جعفر، أن أبا الحارث، حدثهم قال: سألت أبا عبد الله: ما ترى في التغبير أنه يرقق القلب؟ فقال: «بدعة». (الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر (الخلال) أحمد بن محمّد البغدادي المعروف بالخلال أبو بكر. محدث فقيه أخذ الفقه عن خلق كثير (باب فی ذکر التغبیر))
از ابا عبدالله (رض) از تغبیر سؤال شد و گفتند که آن قلب را نرم می کند. وی جواب داد: بدعت است.
❝
وأخبرني أبو بكر المقرئ البزار، حدثنا الحسن بن الحروري، قال: سمعت الشافعي محمد بن إدريس يقول: «تركت في العراق شيئا يقال له التغبير أحدثه الزنادقة، يصدون به الناس عن القرآن». (الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر (الخلال) أحمد بن محمّد البغدادي المعروف بالخلال أبو بكر. محدث فقيه أخذ الفقه عن خلق كثير (باب فی ذکر التغبیر)) الحسن بن الحروري
گوید که از امام شافعی (رض) شنیدم که می گفت: من در عراق چیزی را ترک گفتم که به آن تغبیر می گفتند که آن را زنادقه (کفار) ایجاد کرده بودند و با آن جلوی قرآن را می گرفتند.
❝
وأخبرني الحسن بن علي بن عمر المصيصي، قال: سمعت أن جدي قال: سمعت يزيد بن هارون، يقول: « ما يغبر إلا فاسق، ومتى كان التغبير؟» (الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر (الخلال) أحمد بن محمّد البغدادي المعروف بالخلال أبو بكر. محدث فقيه أخذ الفقه عن خلق كثير (باب فی ذکر التغبیر))
یزید بن هارون می گفت: کسی جز فاسق تغبیر نکند. تغبیر از چه زمان شروع شده است؟.
❝
ونقل ابن منصور: الطبل ليس فيه رخصة، وفي عيون المسائل وغيرها في من أتلف آلة لهو: الدف مندوب إليه في النكاح،لأمر الشارع، بخلاف العود والطبل فإنه لا يباح استعماله والتلهي به بحال،
در نواختن طبل هیچ رخصت و اجازه ای نیست. دف در نکاح مندوب است بخاطر امر شارع به آن ولی عود (بربط=آلت موسیقی مانند دوتار) و طبل را هیچ گاه مباح نیست که با آن استفاده و بازی کرده شود.
❝
وسئل أحمد عن القصائد قال: أكرهه، وقال: بدعة لا يجالسون، وكره التغبير، ونهي عن استماعه وقال: بدعة ومحدث، ونقل يوسف: لا يستمعه، وقيل: هو بدعة؟ قال: حسبْك. وفي المستوعب منع من اسم البدعة عليه ومن تحريمه.
کتاب الفروع ج4ص304، محمد بن مفلح بن محمد بن مفرج, أبو عبد الله, شمس الدين المقدسي الراميني ثم الصالحي الفروع
از احمد بن حنبل (رض) در باره ی قصائد شعر پرسیده شد گفتند که آن را بد دانم. و گفتند بدعت است نباید با آنان نشست کرد و تغبیر را مکروه دانستند و از گوش کردن به آن نهی کرد. و از یوسف نقل شده: نباید به آن گوش داد. و گفته شده که بدعت است. و همین بدعت گفته شدن برایت کافی است (برای عدم فعل آن) و در مستوعب، از هر آنچه که بر آن اسم بدعت گذاشته شده است منع کرده شده و حرام دانسته شده است.
❝
وكره الإمام أحمد - رحمه الله - التغبير، ونهى عن استماعه. وقال: هو بدعة ومحدث.
الانصاف ج8ص227 علي بن سليمان بن أحمد المرداوي ثم الدمشقي: فقيه حنبلي
امام احمد (رض) تغبیر را مکروه می دانستند و از استماع آن نهی می کردند و می گفتند که بدعت است.
❝
وكان أصحاب النبيّ صلّى الله عليه وسلّم، إذا اجتمعوا، أمروا واحدا منهم أن يقرأ. والباقون يستمعون وكان عمر بن الخطاب رضي الله عنه يقول لأبي موسى الأشعريّ: ذكرنا ربنا. فيقرأ وهم يستمعون...
تفسیر قاسمی ج1ص434 - روح البیان ج10ص486 - سنن دارمی ج2ص472 - جامع المسانید و المراسیل ج13ص439
عادت صحابه ی رسول اللهﷺ این بود که وقتی جمع می شدند به یکی از خودشان می گفتند که قرآن بخواند و بقیه گوش می کردند و حضرت عمر (رض) به ابو موسی (رض) می گفتند که ذکر کن الله ﷻ را (قرآن بخوان) و ابو موسی (رض) می خواندند و بقیه گوش می کردند.

{جاهایی که ذکر جهر در آن مشروع است را، به طور اختصار در فصل ذکر چیست؟ آوردیم}.

❝
عن الحسن قال: قال الحكم بن عمرو الغفاري: يا طاعون خذني إليك، فقال له رجل من القوم: لِمَ تقول هذا وقد سمعت رسول الله يقول: «لا يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدُكُمُ الْمَوْتَ لِضُرّ نَزَل بِهِ»، قال: قد سمعت ما سمعتم ولكني أبادر ستاً: بيع الحكم، وكثرة الشُّرَطِ، وإمارة الصبيان، وسفك الدماء، وقطيعة الرحم ونشوا يكونون في آخر الزمان يتخذون القرآن مزامير.
المستدرك علي الصحيحين ج3 ص501 - مسند امام احمدج7 ص37 - مسند حارث ج2 ص 640 - مصنف ابن ابي شيبه ج8 ص701
از حسن (رض) : الحکم بن عمرو الغفاری (رض) گفت: ای طاعون بیا و مرا بگیر. یکی از قومش گفت که چرا این را می گویی در حالی که رسول الله ﷺ فرمودند که: هیچ گاه ضرری که به شخصی رسیده را، آرزو مکنید. الحکم (رض) گفت: من هم شنیده ام آنچه شما شنیده اید ولی می خواهم قبل از شش چیز بروم: 1) فروش حکم (در برابر مال دنیوی حکم کرده شود نه بر حقّ. 2) زیاد شدن عمّال دولتی (در این زمان یعنی پلیس). 3) امارت کردن کودک. 4) ریخته شدن خون ها. 5) قطع صله ی رحم. 6) گروهی در آخر زمان که قرآن را برای خود مزمار گیرند (وسیله ای برای لهو و طرب و به جای آواز بخوانند).

این گروهها وقتی که نمی توانند برای کارهای خود دلیلی بیاورند از واژه ی بدعت حسنه استفاده می کنند و می دانند که کار آنها بدعت است ولی با حسنه کردن آن نوعی به خیال خود توانسته باشند که مخالف شریعت بودن این عمل را بردارند غافل از آنکه پیامبر اکرم ﷺ هر چیزی که در اسلام بعد از اکمال آن به وجود آمده را بدعت دانسته و بدعت کننده را به آتش جهنّم بشارت داده.

❝
قَالَ رسول الله صلى الله عليه وسلّم مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ فِيهِ فَهُوَ رَدٌّ.
صحيح بخاري ج9ص201- سنن ابی داوود ج12ص358 - عمدة القاری ج13ص271
رسول الله ﷺ می گویند: هر کس در این امر ما (دین) چیزی انجام دهد که در آن دین نبوده پس آن کار مردود است.

حال بدعت حسنه را کمی بازتر می کنیم.آیا دین کامل شده است یا خیر؟ آیا الله ﷻ و رسول اکرمﷺ ناعوذ بالله نمی دانستند که در آینده چنین چیزهایی می آید و به جای آنکه می گفتند:

❝
«شَرَّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلُّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ»
بدترین کارها، نو پیداترین آنها است و هر امر نوپیدا بدعت است و هر بدعتی گمراهی است.

در ادامه ی آن می گفتند که «اِلّا بِدْعَة الحسنه» جز بدعت حسنه؟

آیا دین ما چیزی کم دارد تا با اضافه کردن این اعمال باید کامل شود؟

❝
الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا ﴿3﴾.
سوره مائده آیه 3
امروز دین شما را به کمال رسانیدم و نعمت خود بر شما تمام کردم و اسلام را دین شما برگزیدم.

صحابه ی کرام (رض) که بهترین انسان ها بعد از پیامبران (ع) هستند، از نقطه به نقطه ی این دین عزیز بهترین استفاده ها را بردند و فقط تکیه بر قرآن و سنّت رسول الله ﷺ آنها را به بهترین درجه ها نایل کرده است و هیچ وقت احساس نکردند که در اسلام کاستی و کمی وجود دارد تا با اضافه کردن بدعتی آن کاستی را جبران کنند و ما در این دوران که نشانه های قیامت در آن آشکار است به دنبال نیاز و شهوت های خود و ضعف علم و ناتوانی خود به تحقیق و دست دادن به اعمال شیطانی خود و حزب بازی و به دنبال احترام کسب کردن در میان مردم هر عمل خلاف شرعی را به وجود می آوریم و متأسفانه آن را به اسلام نسبت داده و خود را از نتایج مخرّب آن مبرّا می دانیم.

❝
قال ابن الماجشون: سمعت مالکاً یقول: «من ابتدع فی الاسلام بدعة یراها حسنة؛ فقد زعم ٲن محمدًا ﷺ خان الرسالة؛ لأنّ الله یقول:﴿ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ﴾ [مائده: 3]،فما لم یکن یومئذٍ دیناً؛ فلا یکون الیوم دیناً. امام مالک «رحمه الله»
اعتصام شاطبی ج1 ص62 [ترجمه ی الاعتصام شاطبی ج1ص68]
می‌گویند: “هر که در اسلام بدعتی بگذارد که آن را حسنه بپندارد، پنداشته است که محمّد ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ در رسالتش خیانت کرده است! زیرا الله متعال می‌فرماید: {امروز دینتان را کامل کردم} پس هر چیزی که در آن روز جزو دین نبوده است امروز نیز جزو دین نیست”

و کسانی که بدعت حسنه را در دین درست می دانند، پیش رسول الله ﷺ برود و به ایشان عرض کنند که ای رسول اللهﷺ شما نعوذ بالله اشتباه کردید که گفتید تمام بدعات در ضلالتند؛ زیرا دلائلی وجود دارد که بدعت هایی به نام بدعت حسنه هستند که می توان به وسیله ی آنها، ثواب بیشتر از عمل به قرآن و انجام سنّت های شما به دست آورد، بلکه بدعت حسنه را به دین اضافه می کردید تا هوا و هوس های ما به وسیله ی آن برآورده می شد.

نعوذ بالله يا رسول الله ﷺ من
ترجمه

وقتی این کلمات را از زبان اینان در اینجا ذکر می کنم بر تو پناه می برم و می خواهم از اساءت ادب حقیر چشم پوشی فرمائید.

تفسیر

GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود