الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
وَالصَّلَاةُ والسَّلَامُ عَلَى مُحَمَّدٍ رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ
وَعَلَى آلِهِ وَأصْحَابِهِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإحْسَانٍ إلَى يَوْمِ الدِّينِ
أمَّا بَعْدُ
سلام دابة الارض درست است:
مسئله 32◄ اما نزدیک شدن آن دارای علامات بسیاری است.
قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ حَتَّى يَكُونَ قَبْلَهَا عَشْرُ آيَاتٍ: طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا، وَخُرُوجُ الدَّابَّةِ، وَخُرُوجُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ، وَالدَّجَّالُ، وَعِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ، وَالدُّخَانُ، وَثَلَاثَةُ خُسُوفٍ: خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ، وَخَسْفٌ بِالْمَغْرِبِ، وَخَسْفٌ بِجَزِيرَةِ الْعَرَبِ، وَآخِرُ ذَلِكَ نَارٌ تَخْرُجُ مِنَ الْيَمَنِ مِنْ قَعْرِ عَدَنَ تَسُوقُ النَّاسَ إِلَى الْمَحْشَرِ. (صحیح مسلم ج4ص2225 - سنن الترمذی ج4ص477 - سنن ابن ماجه ج2ص1347)
رسول الله ﷺ فرمودند: قیامت نخواهد شد مگر اینکه قبل از آن ده علامت بزرگ بیاید: 1) طلوع خورشید از مغرب. 2) خروج دابّه الارض. 3) خروج يأجوج و مأجوج. 4) خروج دجّال. 5) نزول حضرت عیسی (ع). 6) دخان: دود. 7و8و9) سه خسف: (فرو رفتن قسمتی از زمین یا بلعیدن زمین، چیزی را، خسف گویند) الف) در مشرق. ب) در مغرب. ج) در جزیرۀ العرب. 10) آخرین علامت آتشی است که از یمن بر می خیزد و مردم را به محشر (جای جمع شدن) می برد. محشر را شام گفته اند.
مسئله 33◄ طلوع خورشيد از مغرب: وقتی خورشید از جای غروب طلوع کند دیگر توبه ی کسی قبول نیست و دیگر ایمان کافری هم فایده ای ندارد. طلوع خورشید فقط یک بار این گونه می شود و در باقی ایّام عادی خواهد بود و این علامت بزرگی است که نظام این عالم در حال بر هم خوردن است.
يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آَيَاتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آَمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا. (سوره انعام آیه 158).
ترجمه آیه: روزى كه برخى نشانه‏هاى الله ﷻ آشكار شود، ايمان كسى كه پيش از آن ايمان نياورده يا به هنگام ايمان كار نيكى انجام نداده است، براى او سودى نخواهد داشت.
مسئله 34◄ دابة الارض: موجودی است که بعد از یک زلزله از گوشه ی کعبه بیرون خواهد آمد و نزد آن صورت مؤمن سفید و نورانی خواهد بود و صورت کافر سیاه.
وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآَيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ. (سوره نمل آیه 82). 
ترجمه آیه: چون فرمان قيامت مقرّر گردد، بر ايشان جنبنده‏اى از زمين بيرون مى‏آوريم كه با آنان سخن بگويد كه اين مردم به آيات ما يقين نمى‏آوردند.
مسئله 35 ◄خروج يأجوج و مأجوج:‌ اینان دو قبیله از اولاد یافث ابن نوح هستند که اندامی قوی و اخلاقی حیوانی دارند. وقتی به زمین وارد شوند به فساد مشغول می شوند و الآن نیز وجود دارند و در سوره ی کهف آمده است که آنها در منطقه ای از زمین به فساد مشغول بودند و مردم آن سرزمین را مورد آزار و اذیّت قرار می دادند تا اینکه ذوالقرنین به آن دیار رسید و آنها به ذوالقرنین گفتندکه ما را از دست اینها نجات بده؛ زیرا ما از ظلم یأجوج و مأجوج در امان نیستیم پس بیا و بین ما و آنها سدّی بساز. اگر این کار را برای ما انجام دهی هر چه بخواهی به تو می دهیم. و اسکندر ذوالقرنین گفت که مرا در مال و اموال شما حاجتی نیست و آنچه الله ﷻ داده برای من کافیست. این چنین بود که ذوالقرنین سدّی ساخت و آنها (یأجوج و مأجوج) پشت آن سد باقی ماندند و از آنجا تا وقت نزدیک شدن روز قیامت نمی توانند خارج شوند و در آن وقت، آن سد را شکسته و بر روی زمین فسادها خواهند کرد.