تفسیر:
مالک یوم الدین: صاحب و سرپرست و پادشاه روز قیامت و روز حسابرسی و روز حکم و روز دین و روز شریعت و روز پاداش. (ملخص از بحر العلوم سمرقندی و تفاسیر دیگر).
مالک یوم الدین: صاحب و سرپرست و پادشاه روز قیامت و روز حسابرسی و روز حکم و روز دین و روز شریعت و روز پاداش. (ملخص از بحر العلوم سمرقندی و تفاسیر دیگر).
مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ:
لغات:
مالک: از ملک.
المَلِك: كسى كه امر و نهى مردم در تصرف اوست، و اين امر ويژه سياست انسانهاست از اين روى- ملك الناس- گفته ميشود نه- ملك الاشياء. (المفردات)
(ملك) با كسره حرف- م- دو گونه است:
اول: ملكى كه مالكيت و سرپرستى و حكومت را ميرساند.
دوم: ملكى كه نيرومندى كسى را نشان ميدهد خواه سرپرستى بكند يا نكند.(مفردات)
مالک اسم فاعل بعنی صاحب .
انواع قرائت این کلمه در این آیه: مالِک، بمعنی صاحب و مَلِک، سرپرست و حاکم بمعنی حکومت کننده، و به سکون لام نیز قرائت شده است.
بدل از الله است یا صفت الله.
یوم:
به معنى روز معمولا بفاصله زمانى از طلوع خورشيد تا غروب و گاهى به مدت زمان هر چه طولانى باشد گفته ميشود.
الدین:
پرستش و پاداش و بطور استعاره در باره شريعت بكار مى برد.
دين- مثل- ملّت- است ولى آنرا باعتبار پرستش و اطاعت از شريعت دين مى گويند.
الله مالک همه ی اشیاء در دنیا و آخرت است ولی در این آیه به مالکیت روز جزاء تخصیص نموده است، برای این منظور است که در دنیا مالکیت ظاهری برای انسانها نیز ثابت است و همچنین پادشاهی ظاهری برای برخی ثابت است ولی در روز قیامت جز الله مالکی و پادشاهی نیست نه ظاهری و نه به گونه ای دیگر.
تفسیر سوره حمد — آیه 4
مالک یوم الدین: صاحب و سرپرست و پادشاه روز قیامت و روز حسابرسی و روز حکم و روز دین و روز شریعت و روز پاداش. (ملخص از بحر العلوم سمرقندی و تفاسیر دیگر).
مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ:
لغات:
مالک: از ملک.
المَلِك: كسى كه امر و نهى مردم در تصرف اوست، و اين امر ويژه سياست انسانهاست از اين روى- ملك الناس- گفته ميشود نه- ملك الاشياء. (المفردات)
(ملك) با كسره حرف- م- دو گونه است:
اول: ملكى كه مالكيت و سرپرستى و حكومت را ميرساند.
دوم: ملكى كه نيرومندى كسى را نشان ميدهد خواه سرپرستى بكند يا نكند.(مفردات)
مالک اسم فاعل بعنی صاحب .
انواع قرائت این کلمه در این آیه: مالِک، بمعنی صاحب و مَلِک، سرپرست و حاکم بمعنی حکومت کننده، و به سکون لام نیز قرائت شده است.
بدل از الله است یا صفت الله.
یوم:
به معنى روز معمولا بفاصله زمانى از طلوع خورشيد تا غروب و گاهى به مدت زمان هر چه طولانى باشد گفته ميشود.
الدین:
پرستش و پاداش و بطور استعاره در باره شريعت بكار مى برد.
دين- مثل- ملّت- است ولى آنرا باعتبار پرستش و اطاعت از شريعت دين مى گويند.
الله مالک همه ی اشیاء در دنیا و آخرت است ولی در این آیه به مالکیت روز جزاء تخصیص نموده است، برای این منظور است که در دنیا مالکیت ظاهری برای انسانها نیز ثابت است و همچنین پادشاهی ظاهری برای برخی ثابت است ولی در روز قیامت جز الله مالکی و پادشاهی نیست نه ظاهری و نه به گونه ای دیگر.