0%
بازگشت
↻بچرخانید
بسم الله الرحمن الرحیم
وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْقِلُونَ ﴿58﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

وقتي كه شما مسلمانان براي نماز اعلام ميكنيد يعني اذان ميگوييد، آن كفار اهل كتاب و غير آنها و منافقين آن را به سخره ميگيرند و بازيچه قرار ميدهند. اين عمل آنان براي اين است كه اينان قومي هستند كه تعقل نميكنند. نكته: به عاقبت امر خود تفكر نميكنند و از راه درست فكر نميكنند. نكته: پدر و استاد بزرگوار بنده هميشه وقتي از وي دعا ميگرفتيم اينگونه دعا ميكرددند كه علم با عمل همراه با عقل به شما عنايت كند، بعد تكرار اين دعا بعد چندين سال الان متوجه ميشويم كه منظور چه بوده است و آن هم عقل داشتن براي همه چيز كافي نيست و وقتي عقل بكار ميآيد كه از آن در هر مرحله و در هر مساله اي عقل را بكار بگيري و بر اساس عقل عمل كني والا منظور استاد عقل نداشتن نبوده است. مساله ي كفار نيز چنين است اشتباه آنان اين است كه بخاطر جبهه گيري خاصي دارند تفكر در گفته ي اسلام را كنار ميگذارند و مردود بودن آن را مفروغ عنه ميپندارند پس اينجاست كه بايد گفت آنان در آن تعقل نميكنند و انگار كه عقل ندارند.

مستندات
وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ
وقتي كه مؤذن اذان ميگويد. (بحر العلوم)
اضافه ي اذان به همه ي مسلمانان از اين جهت است كه موذن براي مسلمانا اذان ميگويند. (بحر العلوم)
اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا ۚ
وقتي موذن اذان ميگويد كفار آن را مسخره ميكنند. (بحر العلوم)
و وقتي مومنان را ميبينند كه به سجده ميروند ويا به ركوع باز آنان را مسخره ميكنند. (بحر العلوم)
يعني مشركان و منافقين و يهود اينكار را انجام ميدهند. (بحر العلوم)
اذان را ويا نماز را به سخره ميگيرند. (نسفي)
اسباط از سدي: وقتي اذان ميگفتند و به اشهد ان محمدا رسول الله ص ميرسيد، مردي مسيحي ميگفت كه دروغگو بسوزد. شبي خادم اين مرد آتش به خانه آورد و شراره ي آتش در خانه پخش شد و خانه با تمام اهلش سوختند و دعايش قبول شد. اين روايت از ابن عباس نيز آمده است منتها در روايت ابن عباس، اين مرد يهودي گفته شده بود. (بحر العلوم)
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُونَ
اين استهزاء از اين جهت است كه آنان از ثواب اين عمل خبر ندارند. (بحر العلوم)
چون از عقل خود استفاده نميكنند براي همين عقل از آنان نفي شد. (تاويلات اهل سنت)
رسول الله ص از جبرئيل سوال كرد كه چه كسي را موذن بگيرد؟ جبرئيل گفت: بنده ي سياهي كه بين فرشتگان مورد گواهي است و صدايش بلند است و بهترين اذان گويان نزد الله متعال است. رسول الله ص نيز بلال را فرا خواندند و ايشان را به موذني گرفتند و وي را اذان آموزش دادند و فرمودند تا به بالاي پشت بام مسجد برود و اذان بدهد. وقتي ايشان اذان دادند منافقان مشركان مسخره كردند. (بحر العلوم)
همينطور در روز فتح مكه كه اذان دادند، كفار اعراب و جاهلين آنها، مسخره كردند. پس اين آيه نازل شد. (بحر العلوم)
چراكه اين مسخره كردن و بازيچه قرار دادن از كارهاي جهال است نه از عاقلان. (نسفي)
در اين آيه دليل است بر اينكه اذان به قرآن ثابت شده است نه فقط به خواب ديدن. (نسفي)
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ ﴿59﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

اي محمد به اهل كتاب بگو: آيا شما از ما اينكه به الله ايمان آورده ايم و اينكه به آنچه بر ما نازل ايمان آورده ايم همينطور به كتبي كه قبل قرآن نازل شده است ايمان آورده ايم، اين امور را بر ما ايراد ميگيريد و عيب ميگيريد؟ در حاليكه اكثر شما فاسق هستيد و از دين خارج هستيد. نكته: يعني آنچه براي ما فضل است را بعنوان ايراد مطرح ميكنيد؟ اين نكته ي بسيار مهمي است كه ملحدان وقتي به خيال خودشان بر اسلام شبهه اي مطرح ميكنند و آن را بعنوان ايراد مطرح ميكنند، ما بايد حواسمان باشد و اول بايد نگاه كنيم كه آيا واقعا شبه است يا اينكه فضلي براي اسلام است.

مستندات
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ
به اهل كتاب بگو يعني بيان كن كه دين منزه است از تصحيح آنچه از اينان از استهزاء سر ميزند. (ابوسعود)
به اين فاجران بگو:... (ابوسعود)
هَلْ تَنقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلُ
آيا از ما عيب ميگيريد مگر اينكه ... (تاويلات اهل سنت)
آيا بر ما طعن ميكنيد مگر اينكه .... (تاويلات اهل سنت)
آيا بر ما انكار ميكنيد چيزي را مگر اينكه... (تاويلات اهل سنت)
از ما عيبي نميگيريد مگر اينكه ما به الله ايمان آورده ايم و به قرآن و به آنچه آن نازل شده است ايمان آورده ايم. (ابوسعود)
يعني شما چگونه بر ما عيب ميگيريد و بر ما طعن ميكنيد در حاليكه به شما كتاب داده شده است و شما از كساني هستيد كه به ايمان به الله متعال و ايمان به آنچه در كتب هست و ايمان به دعوت كرده ايد و شما كساني هستيد كه در كتابتان آمده است كه به الله و به تمام كتب آسماني ايمان بياوريد، حال چگونه است كه ايمان ما را عيب ميدانيد؟ و بر خود عيب نميدانيد كه از امر الله خارج شده ايد و بر فسق خود عيب نميكنيد؟ خارج شدن خود از آنچه كه در كتاب خودتان بدان امر شده است و از آنچه در كتابتان از ان نهي شده است؟
آنچه بر ما نازل شده است و كه قرآن است و تصديق كننده ي كتب قبل خودش است و آنچه قبل آن نازل شده است از كتب متقدمه از تورات و انجيل و زبور و اين كتب نيز قرآن را تصديق ميكنند و اين كتب يكديگر را تصديق ميكنند پس چگونه ميشود كه شما آن را بر ما عيب ميگيريد و طعن ميكنيد؟
شما از دين ما ايرادي نميتوانيد بيگيريد مگر آن ايرادي كه ايمان آوردن به الله است و ايمان به قرآن است و ايمان به كتب گذشته است. و اين ايراد به جهت خارج بودن شما از دين است حتي اگر شما به كتاب خودتان كه كتاب ما را تصديق ميكند، ايمان داشتيد، ايمان ميآورديد. (ابوسعود)
شما بر ما ايراد نميگيريد مگر اينكه ما با ايمان هستيم اكثر شما فاسق. (ابوسعود)
در حاليكه فسق شما آشكار و مشخص است. (ابوسعود)
شما از چيزي را انكار نميكنيد مگر اين مساله را كه ما در ايمان داخل شده ايم و شما از آن خارج شده ايد. (بيضاوي)
منظور از اهل كتاب در اينجا يهود هستند چراكه وقتي از رسول الله ص پرسيدند كه به چه چيزهايي ايمان داري و رسول الله ص نيز آنچه بدان ايمان دارد قرائت كردند و ذكر حضرت عيسي آمد، يهود گفتند: ديني بدتر از دين تو نديده ايم. (بيضاوي)
وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ
و اينكه اكثر شما طغيانگر و خارج از ايمان هستيد. (ابوسعود)
چراكه كفر به قرآن مستلزم كفر به آنچه قرآن را تصديق ميكند است. (ابوسعود)
يعني فسقتان براي خودتان نيز معلوم است ولي حب رياست و مال، مانع انصافتان ميشود. (بيضاوي)
قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذَٰلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ ۚ مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ ۚ أُولَٰئِكَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضَلُّ عَنْ سَوَاءِ السَّبِيلِ ﴿60﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

اي محمد به آنان بگو: آيا من به شما بگويم كه چه كسي شرتر است و شر مطلق است؟ دين كسيكه الله متعال وي را از رحمتش دور كرده باشد و بر وي غضب گرفته باشد و از آنان بوزينه و خوك گردانده باشد و در بين آنان كساني باشند كه طاغوت را عبادت ميكنند، اين افراد با اين صفات، بدتر و شر مطلق هستند در مكانشان و در منزلتشان و اينان گمراه هستند از راه درست كه انسان را به بهشت ميرساند و از راه ميانه و خالي از غلو و توهين. نكته: اين ايرادهايي كه در اين آيه مطرح شده است را خود يهود قبول دارند كه چنين چيزي رخ داده است و منكر آن نيستند پس وقتي به آنان گوش زد ميكند كه بين شما اين چيزها رخ داده است پس به ايمان مومنان چگونه ايراد ميگيريد؟

مستندات
قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُم بِشَرٍّ مِّن ذَٰلِكَ
بگو آيا خبر دهم به آنچه كه بدتر است از آنچه شما بر ما عيب ميگيريد؟
مَثُوبَةً عِندَ اللَّهِ ۚ
از روي جزاي ثابت نزد الله متعال؟ (بيضاوي)
مثوبه هرچند در احسان استعمال ميشود ولي در اينجا در موضع عقوبت ذكر شده است. چراكه يهود فكر ميكردند كه مسلمانان مستحق عقوبت هستند. (نسفي)
يعني به رسول الله ص دستور ميدهد تا دهان آنان را ببندد با بيان اينكه آنكه لايق نقمت و عيب جويي است كساني هستند كه دين تحريف شده را اتخاذ كرده اند و اين در ضمن بيان جنايات آنان و آنچه بر سر آنان آمده است، صورت بگيرد. (ابوسعود)
مَن لَّعَنَهُ اللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ
به بدتر از آن كه آن دين كسي است كه الله متعال وي را لعنت كرده است كه همان يهود باشند. (بيضاوي)
كه آنان را الله متعال از رحمتش دور كرد و بر آنان غضب گرفت بخاطر كفرشان و در گناهان فرورفتنشان بعد اينكه براي آنان نشانه هاي واضح آورده شد. (بيضاوي)
وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيرَ
و بعضي از آنان را كه اصحاب سبت باشند به بوزينه تبديل شان كرد. (بيضاوي)
و بعضي ديگر را به خوك تبديل كرد كه همان كافران به مائده هستند. (بيضاوي)
گفته شده كه هردوي مسخها بر اصحاب سبت جاري شده است طوريكه جوانان آنان به بوزينه و پيرانشان به خوك تبديل شده اند. (بيضاوي)
وَعَبَدَ الطَّاغُوتَ ۚ
و در بين آنان عبادت كنندگان طاغوت قرار داد. (بيضاوي)
منظور از طاغوت، گوساله ي سامري است. (بيضاوي)
بعضي نيز طاغوت را همان كاهنان و هركسي كه در را معصيت الله متعال از وي پيروي كرده، دانسته اند. (بيضاوي)
و يا عبادت شيطان كه با تزيين وي آنان گوساله را عبادت كردند. (نسفي)
أُولَٰئِكَ شَرٌّ مَّكَانًا
آن ملعونان مكانشان شرتر است. (بيضاوي)
مكاني كه به آن خواهند رفت شرتر است. (بيضاوي)
وَأَضَلُّ عَن سَوَاءِ السَّبِيلِ
گمراه تر از راه ميانه و معتدل و مورد قصد هستند. (بيضاوي)
از راهي كه به جنت ميرساند. (نسفي)
يعني گمراه از راه درست كه بين غلو مسيحيان و طعن يهوديان است. (بيضاوي)
وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَقَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ ۚ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ ﴿61﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

اين افراد كه دين شما و نداي به نماز شما را مسخره ميكنند، وقتي پيش تو ميآيند به زبان ميگويند كه ايمان آورده اند و اين درحالي است كه همراه كفر پيشت آمده اند و با همان كفرشان نيز از پيش تو ميروند و از همنشيني با تو هيچ سودي نميبرند و الله متعال داناتر است به آنچه اينان در درون خود پنهان ميكنند.

مستندات
وَإِذَا جَاءُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا
در مورد مردماني از يهود نازل شده است كه نزد رسول الله ص كه ميآمدند از روي نفاق اظهار ايمان ميكردند. (ابوسعود)
گفته شده در مورد منافقان نازل شده است. (تاويلات اهل سنت)
پس خطاب به رسول الله ص و به صيغه ي جمع آورده شدن از براي تعظيم رسول الله ص است و يا اينكه خطاب به رسول الله ص به همراه مسلمين همراه ايشان است. (ابوسعود)
وقتي پيش شما ميآيند ميگويند كه ايمان اورده ايم در حاليكه در سر خود كفر دارند. (مظهري)
وَقَد دَّخَلُوا بِالْكُفْرِ
وَهُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ ۚ
همانطور كه با كفر وارد شدند بر كفر نيز از پيش تو ميروند در حاليكه آنچه از تو شنيده اند بر آنان اثري نداشته است. (ابوسعود)
نشانه هاي نفاق در آنان آشكار بود و رسول الله ص انتظار داشتند كه الله متعال از حال آنان خبر بدهد. (ابوسعود)
وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا يَكْتُمُونَ
يعني الله به آنچه از كفر كتمان ميكنند آگاه است و در اين جمله وعيد سختي است. (ابوسعود)
وعيد آنان به فضيحت و بي آبرويي در دنيا و عذاب در آخرت است. (مظهري)
به آنچه از نفاق در خود پنهان ميكنند، داناست. (نسفي)
وَتَرَىٰ كَثِيرًا مِنْهُمْ يُسَارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿62﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

و تو اي محمد بسياري از آنان را ميبيني كه در گناه و در دروغگويي و در حرام و همينطور در دشمني با دين و در ظلم و در كفر، شتاب ميكنند و همينطور در حرام خواري شتاب ميكنند و الله متعال داناست به آنچه آنها در دل خود پنهان ميكنند.

مستندات
وَتَرَىٰ كَثِيرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ
و تو بسياري از يهود را ميبيني كه دروغ شتاب ميكنند و در ظلم و از حد گذشتن شتاب ميكنند. (نسفي)
از پادشاهان و عوامشان ميبيني. (تاويلات اهل سنت)
در قول كفر و عدوان شتاب ميكنند. (تاويلات اهل سنت)
اثم آنچه مختص خودشان است و عدوان گناهي كه از خودشان به ديگران نيز ميرسد. (نسفي)
مسارعه در يك چيز، زود در آن چيز شروع كردن است. (نسفي)
اثم: نافرماني و معصيت الله متعال. (العز بن عبدالسلام)
در اثم يعني در حرام. (بيضاوي)
در گناه نيز از حد ميگذرند. (بيضاوي)
عدوان يعني شرك. (بحر العلوم)
وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ
و در حرام خواري. (نسفي)
سحت: ربا ويا رشوه. (العز بن عبدالسلام)
لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
چه بسيار بد است آنچه انجام داده اند. (نسفي)
چه بد است آنچه در دنيا براي آخرتشان بعنوان توشه جمع ميكنند. (بحر العلوم)
لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَصْنَعُونَ ﴿63﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

اگر كه علما و عابدان آنها را از قول حرام كه همان دروغ باشد و از خوردن حرام نهي ميكردند كه نهي نميكنند پس چه بسيار بد است آنچه اينان براي خود ميسازند.

مستندات
لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ
هان كه آنان را علما و عابدانشان نهي كنند. (بحر العلوم)
شكايت از علماي سوء و بدي است كه با آنان همنيشيني دارند و با آنان خوراك ميخورند ولي امر به معروف نميكنند. (بحر العلوم)
هر عالمي كه با ظالمي همنشيني كند ولي امر به معروف نكند مشمول اين آيه ميشود. (بحر العلوم)
منظور فقها و قاريان و علماي آنان است. (در منثور)
ربانيون علماي انجيل و احبار علماي تورات هستند. (ابوسعود)
عَن قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ وَأَكْلِهِمُ السُّحْتَ ۚ
در حاليكه خودشان زشتي اين دو را ميدانند و آن را بين خودشان مشاهده ميكنند. (ابوسعود)
لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَصْنَعُونَ
ابن عباس: اين آيه شديدترين وعيد در حق كساني است كه از منكر نهي نميكنند چه آنان را در زمره ي انجام دهندگان آن منكر قرار داده است. (نسفي)
صنع از عمل مبالغه تر است چراكه صنع به چيزي گفته ميشود كه بعد تمرين و تفكر در آن انجام ميگيرد. (بيضاوي)
ترك حسبه از انجام گناه زشتتر است چراكه انجام دهنده ي گناه از آن لذت ميبرد و به سوي آن ميل ميكند ولي ترك انكار چنين نيست. (بيضاوي)
از حضرت علي: اي مردم كسانيكه قبل شما بوده اند هلاك نشدند مگر با فرو رفتن در گناه و به نهي نكردن علما و عابدان آنها از اين عمل پس اي مردم امر به معروف كنيد و نهي از منكر بجاي آوريد و بدانيد كه امر به معروف و نهي از منكر نه روزي را قطع ميكند و نه اجل كسي را نزديكتر ميآورد. (در منثور)
وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ ۚ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا ۘ بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ ۚ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۚ وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۚ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ ۚ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا ۚ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ﴿64﴾
الْمَآئِدَة
تفسیر

و يهود گفتند: يعني يكي گفت و بقيه تمكين كردند كه دستان الله از خير بسته است و همينطور از عذاب ما نيز بسته است. بسته باد دستان آنها يعني بلكه دستان آنها از خير بسته است. بلكه دستان الله متعال باز است در نتيجه به هركه هر مقدر كه خواهد عنايت ميكند. و آنچه بر تو از قرآن و بيان احكامي كه آنها كتمان ميكنند، نازل ميشود، قطعا فرورفتن آنان در گناه را و كفرشان را زياد ميكند چراكه هر بار كه آيه اين نازل ميشود، بر كفرشان افزوده ميشود. و بين آنان دشمني و كينه انداختيم و اين تا روز قيامت ادامه دارد. هر بار كه قصد جنگ افروزي كنند، الله متعال آن را خاموش ميكند و كار آنان اين است كه در راه فساد بر زمين تلاش ميكنند و اينكه الله متعال فاسدان را دوست ندارد. نكته: وقتي الله ميفرمايد دوست ندارد به معني عذابشان ميدهد است.

مستندات
وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ ۚ
گوينده ي اين سخن فخاص است و بقيه به قول وي راضي شده اند پس با وي شريك شدند. (نسفي)
حسن: يهود گفتند: دستان الله محبوس و ممنوع از عذاب ماست چراكه ما فرزندان الله و دوستان الله هستيم. (تاويلات اهل سنت)
ابن عباس: منظور يهود اين نيست كه حقيقتا دستهاي الله بسته باشد بلكه الله را با اين سخن به بخل توصيف كرده اند . گفته اند كه الله متعال آنچه نزد خودش هست را از روي بخل از ما دريغ كرده است. (تاويلات اهل سنت)
الله متعال نعمت و روزي خود را بر يهود گشوده بود و آنان از پر رفاه ترين مردم بودند تا اينكه آنان به محمد كفر ورزيدند و نعمت خدا را كفر عوض كردند و الله متعال نيز رزق و روزي خود را از آنان برداشت و دراينجا بود كه يهود اين سخن را گفتند. (تاويلات اهل سنت)
غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ
در آخرت دستان آنها به گردنشان بسته است. (تاويلات اهل سنت)
آنچه بسته است دستان آنهاست و آنها هستند كه بخيل هستند. (تاويلات اهل سنت)
وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا ۘ
بخاطر اين قولشان عذاب داده شدند. (تاويلات اهل سنت)
بخاطر اين قولشان طرد شدند و از رحمت دور شدند و بدان دست نخواهند يافت. (تاويلات اهل سنت)
گفته شده است: اين خبر از آينده است كه اينان بر اين قول خواند مرد و ايمان نخواهند آورد. (تاويلات اهل سنت)
بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ ۚ
بلكه دستان الله متعال باز است هركه خواهد عذاب ميدهد و هركه را خواهد ميآمرزد. (تاويلات اهل سنت)
بلكه دستان الله فراخ است و به هركس كه خواهد ميبخشد و هركه را خواهد در تنگدستي قرار ميدهد. (تاويلات اهل سنت)
از اضافه ي يد به الله متعال آنچه از اضافه به خلق فهميده ميشود نبايد برداشت كرد همانطور كه در آيه 42 فصلت (لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ)يد را به قرآن اضافه كرده است و در مورد قرآن مثل چيزي كه دست دارد برداشت نميشود. (تاويلات اهل سنت)
بلكه از آنجا كه با دست است كه اقدام كرده ميشود و عطا كرده ميشود و كسب كرده ميشود، كارها به دست نسبت داده ميشود. (تاويلات اهل سنت)
وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۚ
و آنچه از قرآن به تو نازل شده است، يهود را طغيان وكفرشان را زياد خواهد كرد. (تاويلات اهل سنت)
آنچه بر تو از بيان آنچه آنان كتمان كرده اند از صفات تو و وصفي كه از تو در كتابشان آمده است و آنچه در بيان تحريف و تغيير احكام انجام داده اند، باعث زياد شدن طغيان و كفر آنان ميشود. (تاويلات اهل سنت)
طغيان آنان يعني مداومت بر گناه و كفرشان به قرآن است. (تاويلات اهل سنت)
طغيان را تجاوز و از حد گذشتن را گفته اند. (تاويلات اهل سنت)
بخاطر حسادت به تو هرچه قرآن نازل ميشود بر كفر و فرورفتن آنان در كفر اضافه ميشود. (نسفي)
وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۚ
بين يهوديان و نصاري دشمني افكنديم براي همين يهودي مسيحي را دوست ندارد و مسيحي يهود را دوست ندارد. (تاويلات اهل سنت)
بين يهوديان دشمني افكنديم چراكه يهوديان مذاهب مختلفي دارند و اهواي متفاوتي دارند بعضي از آنها عزير را پسر الله ميدانند و بعضي ديگر اهل تشبيه هستند پس بين آنان دشمني و كينه است. (تاويلات اهل سنت)
تا ابد كلمه اشان مختلف است و با هم متحد نشوند و قلبهايشان متفرق است. (نسفي)
اينكه در آيه اي ميگويد كه آنان اولياي يكديگر هستند و در اين آيه ميگويد كه آنان دشمن هم هستند از اين جهت است كه آنان در كفر با هم هستند و بين آنان اهواي مختلف است و دشمني برقرار است. (تاويلات اهل سنت)
كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ ۚ
هروقت اينان بر قتل رسول الله ص جمع ميشوند الله متعال پيامبرش را با خبر ميكند پس بر مكر خود قادر نميشوند. (تاويلات اهل سنت)
هر وقت كه آنان براي جنگ با رسول الله ص جمع ميشوند الله متعال جمعشان را متفرق ميكند و نميتوانند متحد شوند. (تاويلات اهل سنت)
هروقت آنان خواستند بر عليه كسي جنگ كنند مغلوب شدند و الله متعال براي آنان نصرتي نداد و وقتي اسلام آمد آنان در ملك فارس بودند يعني در دستان فارس بودند. (نسفي)
وقتي با حكم تورات مخالفت كردند بختنصر بر انها غلبه يافت و وقتي باز مخالفت كردند فطرس رومي بر آنان چيره گشت و وقتي به مخالفت كردند فارس را بر آنها مسلط گرداند و بعد نيز مسلمانان بر آنها مسلط شدند. (بيضاوي)
وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا ۚ
سعي به فساد آنان همان رفتن و جمع شدن بر عليه مومنان و ارتباط با كفار در اين باره ي آنها است. (تاويلات اهل سنت)
سعي آنان به فساد اين است كه صفت رسول الله ص تغيير ميدهند و كتابشان را تحريف ميكنند و مردم به چيزي غير از آن دعوت ميكنند. (تاويلات اهل سنت)
تلاش ميكنند تا اسلام را دفع كنند و ذكر رسول الله ص از كتابشان محو كنند
وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ
الله متعال فساد را دوست ندارد و به آن راضي نميشود. (تاويلات اهل سنت)
پس آنان را جزايي غير از شر ندهد. (بيضاوي)
GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود