و نوح کشتی را میساخت و هرگاه که اشراف قومش بر وی گذر میکردند حضرت نوح و عمل وی را تمسخر میکردند و نوح به آنان گفت: اگر شما ما و کارمان را تمسخر میکنید، ما نیز همینکار را خواهیم کرد وقتی که عذاب الهی بر شما فرود آمد و همچنین در اخرت نیز چنین خواهد بود و شما سزای تمسخرتان را خواهید گرفت.
زود باشد که شما خواهید دانست که بر سر چه کسی عذاب اهانت کننده، خواهد آمد و اینه بر سر چه کسی سررسید عذاب دائمی فرود خواهد آمد.
تا اینکه فرمان ما به عذاب و غرق قوم نوح فرارسید و آب از تنور شروع به جوشیدن کرد به نوح گفتیم از حیواناتی که از آن استفاده میکنی و برای زمین لازم است، بر کشتی سوار کن و خانواده ات را نیز سوار کن مگر آن عده از خانواده ات که کفر بر آنها نوشته شده است که هلاک خواهند شد و هرکس را که ایمان آورده است نیز سوار کن و افراد کمی به وی ایمان آوردند. نکته: قول الله متعال که هرکس که ایمان آورده است را نیز سوار کن ، اخرین فرصت برای کفار بود که اگر در همین لحظه نیز ایمان میآوردند سوار میشدند همچنانکه حضرت نوح از پسرش خواست تا سوار شود ولی پسرش امتناع کرد. طبق آنچه در تفاسیر امده است منظور از حیوانات همه نبوده اند بلکه بعضی گفته اند که حیواناتی که از آنها استفاده میشود است و در تفسیری دیگر نیز آمده است آنچه که لازم است سوار کرده شوند . در تفاسیر دیگر انواع محدودی را نام برده اند.
رفتن و توقف این کشتی به نام الله است و به فرمان وی تعالی است و اینکه نجات یافتگان نجات یافتند نه از روی استحقاق بلکه به لطف وی تعالی است و همانا پروردگار من آمرزنده ی گناهان است و مهربان در حق بندگانش است.
و کشتی به همراه آنان میرفت در میان موجی که بمانند کوه ها بودند و نوح پسر خود را که به کشتی سوار نشده بود صدا زد و گفت ای پسرکم همراه به کشتی سوار شو و همراه کفار نباش. نکته: هرچند قول اینکه کشتی مثل ماهی در داخل امواج بود قول مشهور نیست ولی کلمه ی فی موج کالجبال یعنی در موجی مانند کوهها، این احتمال را رد نمیکند.
پسر نوح بجای اینکه توصیه و نصیحت پدر را قبول کند جواب داد: من میروم بالای کوهی میروم تا مرا از آب حفظ کند و حضرت نوح گفت: امروز کسی از هلاک محفوظ نیست مگر آنکس که الله به وی رحم کند ویا بازدارنده ای از هلاک نیست مگر کسیکه الله به وی رحم کند و موج آمد و بین نوح و پسرش فاصله انداخت و یا بین پسر وی و کوه فاصله انداخت و سرنوشت پسر این بود که غرق شود. نکته : اینکه ما انسانها گاهی پیش خود تدبیر و تعقل بکار میبریم و این خوب است ولی وقتی آن خالی از توکل و خالی از خدا شناسی و خالی از این دانش که الله همه کاره است، آن تفکر و تدبیر همان راه هلاک ما میشود. آنچه هست اینکه ما هر اندازه که عاقل و عالم باشیم بر همه چیز در هر مساله احاطه نداریم و همیشه آنچه میدانیم در مقابل آنچه نمیدانیم اندک و ناچیز است پس ادعای عقل کل کردن از عقل و علم نیست. کمی فکر ضرر ندارد.
گفته شد: ای زمین آب خود را ببلع و ای آسمان از باران فرستادن بایست و آب کم شد و وعده ی هلاک کسانی که باید هلاک شوند و نجات کسانیکه باید نجات پیدا کنند به وقوع پیوست و کشتی بر کوه جودی استقرار یافت و گفته شد: دور دور باد و هلاک باد بر کسانی که از قوم از حد گذرنده هستند.
و حضرت نوح به پروردگارش دعا کرد و گفت: یا رب، این پسرم که با من سوار نمیشود، از خانواده ی من است و در اینکه وعده ی تو حق است شکی نیست و در وعده ات، خلف نیست و تو بهترین حکم کنندگان و عادلترین آنها هستی، حال چرا پسرم نجات نیافت؟
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.