همسر حضرت ابراهیم گفت: جای بسی تعجب چگونه من فرزندآوری خواهم داشت در حالیکه خودم پیر یائسه هستم که سنم به این حد رسیده است و این شوهرم نیز پیر فرتوت شده است و این از نگاه امور عادی، چیز شگفت آوری است.
فرشتگان گفتند: آیا از فرمان الله به فرزندآوری شما تعجب میکنی و حیرت زده میشوی، درحالیکه رحمت واسعه ی الله و برکات و خیرات الله و ثبوت امور خارق العاده بر شما خانواده ی نبوت، ساری وجاری است. قطعا الله صاحب افعالی است که به طریق آن مستوجب ستایش میگردد و کریم است که بر بندگانش احسان میکند. نکته: تمام انبیاء از حضرت ابراهیم هستند نه از ابراهیم و سارا چراکه حضرت اسماعیل از حضرت هاجر میباشد که رسول الله ص از اسماعیل هستند. نکته: اهل بیت یعنی خانواده که در دو موضع قرآن ذکر شده است و هر دو در بحث زنان پیامبران آمده است و مذکر آوردن ضمیر در هر دو برای این است که عرب وقتی چیزی را بیان میکنند که در آن زن و مرد شرکت دارند، ضمیر مذکر را تغلیب میکنند و به لفظ مذکر میآورند.
وقتی از ترس حضرت ابراهیم ریخت و بشارت به فرزند نیز وارد شد، حضرت ابراهیم مشغول بحث شد و درخواست میکرد که به قوم لوط فرصت دهند.
همانا که ابراهیم بردبار است و در مکافات بدکاران عجله ای ندارد و بسیار ناراحت شونده بر گناه و بسیار نگران شونده بر مردم است و آه میکشد بر خوف پروردگارش و بازگشت کننده به پروردگارش است. نکته: شنیدن کی بود مانند دیدن این مثال دقیقا رفتار انبیاء و ما را نشان میدهد چراکه آنان قطع یقین میدانستند که عذاب قطعی است و سعی میکردند که مردم را فرصتی بدهند تا بلکه توبه کنند ولی متاسفانه رفتار ما مردم طوری دیگر است که اگر مثل اقوام هلاک شده نباشد، نزدیک به آن است نه نزدیک به رفتار انبیاء.
فرشتگان بعد مجادله به ابراهیم گفتند که از این جدال دست بردار که فرمان الله بر نزول عذاب بر آن قوم صادر شده است و ما از پیش تو خواهیم رفت و اینکه قطعا آنان را عذابی خواهد آمد که آن را برگشت دهنده ای نیست و التماس و مجادله و دعا وتضرع نیز نمیتواند مانع شود.
و بر آن هنگام که فرستادگان ما به پیش لوط رسیدند، ناراحت و غمگین شد و راه خلاصی نمییافت و قلبش به تنگ آمد، و گفتک این روز روز سخت و پربلایی است.
و قوم لوط به سوی وی شتابان آمدند و این قوم از قبل به انجام افعال قبیح عادت کرده بودند و قبح آن میان آنها از بین رفته بود. لوط گفت: ای قوم من این دختران من برای شما حلالتر هستند از اینکاری که قصد انجام آن را دارید پس از الله پروا کنید به ترک آنچه قصد آن را دارید و این دختران مرا به زنی بگیرید و مرا با آزار مهمانانم، خوار نکنید و بی آبرو نکنید، ایا بین شما مردی و عاقلی نیست که از اینکار شما منع کند. نکته: اینکه بعضی در مورد مواردی که اسلام آن را منع میکنند اظهار میکنند که مردم بخاطر اینکه منع شده اند، بیشتر به اینکار مبادرت میورزند و اگر آزاد بود چنین نمیشد پس این آیه به وضاحت بیان میکند که آزادی گناه باعث از بین رفتن قبح آن میشود نه اینکه مردم به طرفش نروند پس در هر مکانی ممنوعاتی هست و باید باشد که مردم را منع کرده شود تا امور آن مکان بر وفق اعتقادشان باشد.
گفتند: ای لوط خود نیک میدانی که ما را به دختران تو نیازی نیست و دختران تو هدف ما نیستند و قطعا میدانی که ما چه چیزی را اراده کرده ایم.
حضرت لوط گفت: اگر من قدرتی میداشتم تا شما را از اینکار منع کنم قطعا انجام میدادم و همینطور اگر میتوانستم به گروهی و طائفه ای پناه برده به کمک آنان شما را منع میکردم، قطعا انجام میدادم.
فرشتگان خود را معرفی کردند و گفتند ای لوط اینان دستشان به تو نخواهد رسید، پس در شب حرکت کن و خانواده ات را نیز همه را بردار و کسی از آنها تخلف نکند و کسی را نگذار و دیگر اینکه به پشت سر خود نگاه نکنید، و از این امر سرپیچی نکند مگر همسرت که به وی از عذاب قوم خواهد رسید، و موعد قطعی هلاک آنان، صبح است. آیا صبح نزدیک نیست؟
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.