ای اهل کتاب چرا حق و باطل را مشتبه میسازید و آن دو را در هم میآمیزید؟ و حق را کتمان میکنید در حالیکه میدانید کدام حق است و کدام باطل.
عده ای از اهل کتاب گفتند: به آنچه که بر مومنان به محمد نازل شده است، ایمان بیاورید یعنی اظهار ایمان کنید و در آخر کفر بورزید تا بدین وسیله باشد که مومنان مسلمان را از دینشان برگردانید. نکته: اهل کتاب که دیده بودند آنچه محمد آورده است حق است و انکار کلی آن باعث بی آبرو شدن و رسوا شدن آنها خواهد شد هم در بین عرب و هم در بین عوام آنها چراکه ادعایی داشت مطرح میکرد که شباهت بسیاری به آنچه از احکام آنان بود، داشت پس ترفندی اندشیدند و ترفندشان اظهار ایمان و بعد کفر بود تا بقیه به شک بیافتند.
یهود در ادامه ی قول خود چنین میگویند: از ایمان خود به کسی جز کسانیکه از دین شما تبعیت میکنند و از خودتان هستند، نگویید. با کسی جز کسانیکه تابع دین شما هستند، در مورد تصدیق و اقرار به حقانیت محمد ، سخن نگویید. این ترفند در روز ایمان اوردن و کفر در آخر آن را با کسی جز گروه خودتان مطرح نکنید. ؛الله متعال جوابشان را میدهد: قطعا هدایت دست الله متعال است اینکه شما هر ترفندی بکار گیرید، مانع ایمان ایمان اورندگان نشود؛ ادامه ی قول یهود: آنچه که باید مخفی کرد این است که کسی غیر از شما را مثل آنچه به شما داده شده است، داده شود. و اینکه مسلمانان علیه شما در نزد الله متعال استدلال کنند را مخفی دارید و به کسی نگویید. و یا از حقانیت اسلام و محمد سخن نگویید که مثل آنچه به شما داده شده را به کسی غیر شما داده شود چراکه در قیامت علیه شما استفاده خواهد شد. بگو که فضل الله به دست الله است که به هرکه خواهد عطا میکند و دست شما نیست. و الله متعال رحمتش واسع و دانا به امور است.
و این الله متعال است که رحمتش را که از جمله ی آن اسلام و قرآن است را به هرکه خواهد به فضل خود عنایت میکند و دست دیگری نیست و الله متعال صاحب تفضل و منت بر کسانی است که توفیق اسلام یافته اند. نکته: رد قول یهود بر این اساس است که آنان سعی داشتند که نبوت را در خود نگه دارند و به غیر ندهد و فکر میکردند با ترفند و حیله میشود به این مساله نیل پیدا کرد و الله متعال برای انان توضیح میدهد که دست آنان نیست بلکه الله متعال به هرکه خواهد عنایت میکند و صاحب این فضل است.
از بین اهل کتاب کسانی هستند که هرمقدار از اموال پیش وی به امانت بگذاری حتی اگر به قنطار هم برسد، امانت را ادا میکنند و از بین آنان کسانی نیز هستند که کارشان خیانت در امانت است هرچند که آن مال کم باشد و به اندازه ی دینار هم باشد آن را به تو بر نمیگردانند مگر اینکه بر سر وی باشی و اقامه ی حجت کنی. سبب این خیانت انان این است که ادعای دارند که بر قبال خیانتی که بر علیه غیر اهل کتاب، انجام میدهند بر انان گناهی نیست و با این ادعا بر الله دروغ میبندند و خودشان نیز میدانند که چنین حکمی در کتب انان نیست. نکته: متاسفانه هر از گاهی از فرقه های اسلامی همین رفتار شنیده میشود که بر غیر فرقه ی خود انواع خیانت را حلال میدانند و قطعا کسانیکه چنین میکنند مشمول این آیه هستند.
بله کسیکه به عهدی که با الله بسته است و از آنچه الله متعال نهی کرده اجتناب کند و از نافرمانی پروا داشته باشد، پس قطعا الله متعال پروا کنندگان و تقوی پیشگان را دوست دارد. نکته: وقتی الله میگوید دوست دارد یعنی بر وی بهشت است و رحمت بر وی است و کسی را که الله متعال بگوید دوست ندارد به معنی عذاب میدهد است.
قطعا کسانیکه بجای عهد و پیمان الله متعال و قسمی که میخورند، بهایی ناچیز میگیرند، این چنین افراد را در آخرت سهمی از نعمهای آخرت نیست و الله متعال از آنان غضبناک بوده و سخنی نخواهد گفت و به آنان نظر رحمت نخواهد داشت و آنان را توفیق پاک شدن از گناه را نخواهد داد و عذری از آنان نخواهد پذیرفت و تبرئه نخواهد کرد و آنچه برای انان در آخرت هست اینکه برای آنان عذابی دردناک خواهد بود.
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.