0%
بازگشت
↻بچرخانید
بسم الله الرحمن الرحیم
وَاللَّاتِي يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِسَائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ ۖ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّىٰ يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا ﴿15﴾
النِّسَآء
تفسیر

و زنانی از زنان شما که فعل زنا را انجام دهند، پس برای اثبات آن چهار شاهد مرد از خودتان یعنی مسلمان آزاد عدل، طلب کنید پس اگر که آنان گواهی دهند که این زن زنا کرده است، آن زن را در خانه ها حبس کنید تا اینکه در حبس بمیرند و یا الله متعال برای انان حدی تعیین کند و از در حبس بودن خارج شوند.

مستندات
وَاللَّاتِي يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَائِكُمْ
یعنی زنا کنند یعنی زن ثیب زنا کند. (بحر العلوم)
ثیب: زن شوهر دیده.
یعنی فاحشه را انجام دهند. (بیضاوی)
به زنا فاحشه یعنی بسیار گفته میشود بخاطر زشتی زیاد آن و شنیع بودن ان است. (بیضاوی)
یعنی اگر زنهای شما این فاحشه را مرتکب شوند. (ابوسعود)
فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِّنكُمْ
پس برای اینکارش چهار نفر از مردان آزاد مسلمان عدل، شاهد بطلبید. (بحر العلوم)
فَإِن شَهِدُوا
اگر بر علیه آن زن به زنا کردن شهادت دهند. (بحر العلوم)
فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّىٰ يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ
یعنی در زندان محبوسش کنید تا اینکه در زندان بمیرند. (بحر العلوم)
حبس انان در خانه با آیه ی سوره نور منسوخ است. (العز بن عبدالسلام)
در خانه محبوسشان کنید تا خانه برای انها زندان گردد. (بیضاوی)
احتمال دارد که منظور حبس بعد اجرای شلاق باشد تا انچه بر وی قبلا رخ داده و بر مردان خود را عرضه کرده واقع نشود. (بیضاوی)
أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا
و یا اینکه برای آنها الله متعال راهی برای خروج از زندان برای وی بگشاید. (بحر العلوم)
این آیه بعدا منسوخ گشت و حد زنا برای انان، رجم یعنی سنگسار شدن، تعیین گردید. (بحر العلوم)
با تعیین حدی که راه خروج از حبس باشد ویا نکاحی که باعث شود از زنا دوری کند. (بیضاوی)
از عباده بن صامت: رسول الله ص فرمودند: از من بگیرید از من بگیرید؛ یعنی حکم زنا را؛ همانا الله متعال برای آنان راهی تعیین فرمود: اگر بکر با بکر زنا کند، صد ضربه تازیانه و یک سال تبعید است و ثیب با ثیب باشد صد ضربه شلاق و رجم با سنگ است. (بحر العلوم)
صد ضربه شلاق ثیب نزد جمهور منسوخ است و نزد قتاده و داود، منسوخ نیست. (العز بن عبدالسلام)
آیا حبس در خانه حدی بوده است که بعدا منسوخ شده است یا اینکه منظور حبس آنان تا وقت تعیین حد است، در این اختلاف کرده اند و آنچه به نظر من میرسد این است که این آیه منسوخ نیست بلکه الله متعال فرموده است تا وقت آمدن حد و مشخص شدن وی را حبس کرده شود و در کتاب هدایه آمده است که زانی را حبس کرده شود تا از عدالت شهود پرس و جو کند. (مظهری)
وَاللَّذَانِ يَأْتِيَانِهَا مِنْكُمْ فَآذُوهُمَا ۖ فَإِنْ تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَحِيمًا ﴿16﴾
النِّسَآء
تفسیر

و آن دو کس؛ مرد و زن؛ که این عمل را انجام میدهند، که از شما هستند، پس انان را مورد آزار قرار دهید پس اگر توبه کردند و از عمل درست را پیش گرفتند، پس از انان از آزار رویگردانی کنید. قطعا الله متعال زیاد توبه پذیر است و مهربان است. نکته: این احکام در اوائل اسلام بوده اند و بعد حکم زنا تثبیت شده و با دلائل فراوان اثبات شده است که حکم زناکار محصن، رجم است و حکم بکر صد تازیانه. در مورد حکم لواط بین مجتهدین اختلاف است: بعضی گویند که همان زنا است و حکم زنا بر آنها جاری کرده میشود و امام ابوحنیفه گوید: تعزیر است. تفاوت تعزیر و حد این است که در حد همان شرایط اثبات و همان حکم ثابت باید اجرا شود ولی در مورد تعزیر آن شرایط از قبیل چهار شاهد در ان مطرح نمیشود و اندازه تنبیه به حکم قاضی بستگی دارد.

مستندات
وَاللَّذَانِ يَأْتِيَانِهَا مِنكُمْ
در حد بکر چنین میفرماید: آن دو که محصن نیستند، یعنی آزاد و مسلمان این عمل را انجام دهند. (بحر العلوم)
منظور مرد و زن زناکار است. (نسفی)
گفته اند: آیه قبل در مورد زنان بود و این آیه در مورد مردانی است که این فاحشه را انجام میدهند. (خازن)
فَآذُوهُمَا
آن دو را با زبان آزار دهید، با ننگ دادن و سرزنش کردن آنچه انجام داده اند تا از اینکار خود پشیمان شوند. (بحر العلوم)
حسن گوید: اولین حکمی که در مورد زنا آمد: آزار زبانی بود بعد حبس آمد بعد تازیانه بعد رجم و ترتیب نزول بخلاف ترتیب تلاوت بوده است. (نسفی)
ممکن است که این آیه خطاب به شهود عمل آنها باشد یعنی وقتی میبینند که این دو مشغول زنا هستند، آنها را توبیخ کنند و تهدید کنند که به دادگاه خواهند کشاند و منظور از روی گردانی در صورت توبه، عدم اطلاع به حاکم است. (ابوسعود)
فَإِن تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا ۗ
اگر بعد زنا توبه کردند و عمل خود را اصلاح کردند، پس از آنها روی بگردانید و بعد توبه به آنها آزار نشنوانید. (بحر العلوم)
إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيمًا
قطعا الله متعال، در گذرنده از آنها است و برای آن دو مهربان است. (بحر العلوم)
بعد حکم حبس و اذی با رجم و تازیانه، منسوخ شدند. (بحر العلوم)
متذکر عار بودن آن فاحشه در ان زمان بود ولی الان دیگر این متذکر شدن، نفعی ندارد. (بحر العلوم)
حکم رجم با سنت ثابت شده است و حکم تازیانه، با آیه سوره نور. (خازن)
ابن بحر گوید: آیه قبل در مورد زنانی است که بین خود عمل جنسی انجام میداده اند و این آیه در مورد لواط کاران است و آنچه در سوره نور آمده در مورد زنا است. این خود دلیل آشکار برای امام ابوحنیفه است که میگوید: حکم لواط تعزیر است نه حد. (نسفی)
مجاهد: آیه اذی در مورد لواط است. (نسفی)
إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولَٰئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿17﴾
النِّسَآء
تفسیر

این است و غیر این نیست که بر الله از روی فضلش و رحمتش، قبول توبه است، بر کسانیکه از روی جهالت گناهی مرتکب میشوند و زود توبه میکنند پس انان کسانی هستند که الله متعال توبه ی انان را میپذیرد و الله متعال دانا به همه چیز است و تمامی احکامش بر اساس حکمت است.

مستندات
إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ
توبه ی الله یعنی اینکه از اراده ی عذاب رجوع به مغفرت میکند. (مظهری)
گفته اند: اینکه الله متعال توبه را میپذیرد برای عموم کسانی استکه گناهی مرتکب میشوند. (قرطبی)
بعضی نیز گفته اند: آین پذیرش توبه در مورد مرتکب از روی جهل است و مقبولیت توبه هر مرتکب در جایی دیگر ثابت است. (قرطبی)
امت اسلامی بر این متفق القول هستند که توبه از گناه بر مومنان فرض است. (قرطبی)
وقتی بنده توبه میکند، دست الله است اگر خواست توبه اش را قبول میکند و اگر نخواهد قبول نمیکند و از نظر عقلی نیز پذیرش توبه بر الله واجب نیست. چراکه تحمیل وجوب بر کسی مستلزم این است که تحمیل کننده (در اینجا عقل است) از تحمیل شونده (در اینجا الله متعال است) در رتبه ی بالاتری باشد در حالیکه الله متعال خالق و مالک ماست پس گفتن بر وی تعالی چیزی واجب است، صحیح نیست ولی الله متعال خودش خبر داده است که توبه ی بنده را قبول میکند. (قرطبی)
منظور از علی الله، حذف وجود دارد و بر ظاهرش نیست یعنی علی فضل الله است یعنی به فضلش توبه را قبول میکند. (قرطبی)
یعنی توفیق توبه دادن بر الله است کسی را که رغبت به توبه داشته باشد و میلش به این است که الله وی را توفیق توبه عنایت فرماید. (تاویلات اهل سنت)
میتواند این معنی را بدهد که بر الله است که توبه ی توبه کننده را بپذیرد وقتی که توبه کرد و از آنچه مرتکب میشود برگشته باشد. (تاویلات اهل سنت)
و احتمال این معنی را نیز دارد: توبه ی کسی را میپذیرد که توبه را به وقت منع شدن خودش، نمیگذارد و به وقت ناامیدی از آنچه مرتکب میشود، نمیگذارد، پس در اینصورت الله متعال توبه وی را میپذیرد. (تاویلات اهل سنت)
یا اگر به حدی رسیده که چیزی باعث شده که مجبور به گناه شود، یا زود توبه میکرد یعنی گناه را سبک نمیشمرد طوریکه برگشت را ترک کند، بخاطر بی مبالاتی به گناه باشد، در صورت بی مبالاتی و سبک شمردن، توبه اش را قبول نمیکند. (تاویلات اهل سنت)
توفیق توبه برای کسی است که گناه وی را مضطرب میکند و باعث رجوع وی به الله متعال میشود ولی کسیکه بی مبالات به گناه باشد، توفیق توبه نمییابد. (تاویلات اهل سنت)
گفته اند: اولی { إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ} [النساء: 17]، در مورد مرتکب گناهان صغیره است و دومی {وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ} [النساء: 18]است در مورد اهل کبیره است و سومی یعنی{وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ} [النساء: 18]که عدم قبول توبه است در مورد کفار میباشد. (تاویلات اهل سنت با توضیحات مولف)
ممکن است که این آیه در مورد کفار و توبه ی آنها باشد، به اینصورت که در بین آنها کسانی باشند که اظهار توبه میکنند در وقت ضرورت تا به وقتی برسند که بتوانند گناه را انجام دهند پس الله متعال توبه ی وی را قبول نمیکند چراکه این در حقیقت توبه اختیاری نیست بلکه توبه ی مضطر است. (تاویلات اهل سنت)
شروط صحت توبه را چهار گفته اند: از ته قلب از گناهش پشیمان شود. در حال گناه را ترک کند و عزمش را جزم کند که بر این گناه برنگردد و این ترک از روی حیای از الله باشد نه بخاطر چیزی دیگر. (قرطبی)
بعضی نیز به آن اعتراف به گناه و کثرت استغفار را به این شروط اضافه کردند. (قرطبی)
توبه حد را از مرتکب گناه ساقط نمیکند. را ندیده ام که علما در این مورد اختلافی داشته باشند. (قرطبی)
بعضی کلمه ی علی را به معنی من دانسته اند یعنی توبه از الله برای کسانی است که... (قرطبی)
لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ
عام در کفر و تمامی گناهان است و هرکس که مرتکب گناه میشود، جاهل است تا وقتی که از آن برگردد. (قرطبی)
قتاده: صحابه بر این اجماع دارند که هرکس مرتکب گناه میشود، جاهل است چه اینکه آن را عمدی انجام دهد و چه اینکه از روی جهل باشد. (قرطبی)
ابْنُ عَبَّاسٍ وَقَتَادَةُ وَالضَّحَّاكُ وَمُجَاهِدٌ وَالسُّدِّيُّ و الضَّحَّاكِ وَمُجَاهِدٍ گفته اند: جهالت دراینجا به معنی عمدی بودن است. (قرطبی)
عکرمه گوید: کل کارهای دنیا جهل است و منظورش کارهای خارج از طاعت الله متعال است و این قول وی مثل همان فرموده ی الله متعال است که میفرماید: {إِنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ} [محمد: 36]. (قرطبی)
زجاج: یعنی ترجیح لذت دنیای فانی بر لذت باقی، جهالت است. (قرطبی)
منظور به فعل جهل دارند و ندانسته در گناه میافتند. (تاویلات اهل سنت)
قصد انجام فعل دارند ولی در محل فعل دچار جهل میشوند. (تاویلات اهل سنت)
عمل از روی جهالت به چند وجه انجام میپذیرد:
الف: شهوت بر وی غلبه میکند و آن گناه را مرتکب میشود به این نیت که زود توبه خواهد کرد مثل عمل برادران یوسف.
ب: به این امید که الله متعال وی را خواهد بخشید، عمل گناه را مرتکب میشود.
ج: از روی جهل به عاقبت و عذاب آن عمل، آن را انجام میدهد. (تاویلات اهل سنت)
گفته شده: آیه إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ در شان مومنان نازل شده است و آیه وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ در شان کفار نازل شده است. (تاویلات اهل سنت)
بعضی نیز گفته اند: اولی و دومی در مورد مومنین بوده و سومی در مورد کفار است. (تاویلات اهل سنت)
بعضی نیز گفته اند : اولی در مورد مومنین و دومی در مورد منافقین و سومی در مورد کفار بوده است. (تاویلات اهل سنت)
رسول الله ص: کسیکه قبل اینکه جانش به غرغره برسد و قبل اینکه فرشتگان الله را ببنید توبه کند، توبه اش پذیرفته است. (تاویلات اهل سنت)
اصل در توبه کفار این است که اگر توبه اختیاری باشد، مقبول است و اما اگر توبه اش اضطراری باشد، ابدا مقبول نیست. (تاویلات اهل سنت)
ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ
ابن عباس و سُدّی: یعنی قبل مرض الموت، توبه کنند، توبه به زودی است. (قرطبی)
از ضحاک: هرآنچه که قبل مرگ باشد، نزدیک است. (قرطبی)
فَأُولَٰئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ
وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
مبالغه کننده در علم و حکمت است پس احکامش را بر مبنای حکمت قرار میدهد. (ابوسعود)
بر عزم آنان بر توبه داناست و حکم کرده است که پشیمانی توبه باشد. (نسفی)
مقاتل گوید: در مورد مردی از قریش نازل شد که مست کرد و بعد شعری گفت که در آن ذکر لات و عزی بود، وقتی صبح شد، به وی خبر دادند که چه کرده است و وی پشیمان شد و توبه کرد و این آیه نازل شد. (بحر العلوم)
وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّىٰ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۚ أُولَٰئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿18﴾
النِّسَآء
تفسیر

و توبه نیست برای کسانیکه تا وقتی مختار هستند، بر گناه اصرار دارند و وقتی که مرگ فرامیرسد، میگویند حال توبه کردم، و نیست توبه بر کسانیکه میمیرند در حالیکه کافر هستند. برای این موصوفان، آماده کرده ایم، عذابی بس دردناک. نکته: زمان توبه تا قبل شروع عملیات مرگ است یعنی تا وقتی که وقت و اختیار باقی است، زمان برای توبه است و وقتی که مرگ شروع شد و روج انسان به حلقومش رسید و موارد مربوط به آخرت را مشاهده کرد، دیگر تمام است. چراکه در قیامت و در مرگ و بعد آن همه آرزو دارند و میخواهند که مسلمان باشند.

مستندات
وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ
در مورد توبه ی منافقین است. (بحر العلوم)
قبول توبه از کسانیکه بر فعل خود اصرار دارند نیست. (بحر العلوم)
حَتَّىٰ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ
تا اینکه در شرف مرگ قرار گرفت و ملک الموت وی را زیر نظر گرفت. (بحر العلوم)
یعنی توبه نیست برای کسانیکه تا وقتی که تکلیف بر آنان است، بر گناه اصرار میکنند و توبه را عقب میاندازند و آن در وقت مشاهده اسباب مرگ و دیدن فرشته ی مرگ است چراکه آن وقت اضطرار است و توبه ثواب است و وعده ی ثواب برای وقت اختیار است. (نسفی)
قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ
این توبه نیست. (بحر العلوم)
وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ
این هم ذکر توبه ی کفار است. (بحر العلوم)
و توبه نیست بر کسانیکه بمیرند در حالیکه کافر هستند. (نسفی)
أُولَٰئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا
برای آنان عذابی دردانگیز و دردناک دائمی است. (بحر العلوم)
یعنی آماده کرده ایم برای انان. (نسفی)
تاکید عدم قبول توبه ی آنان است. (بیضاوی)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا ۖ وَلَا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ مَا آتَيْتُمُوهُنَّ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِنْ كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْرًا كَثِيرًا ﴿19﴾
النِّسَآء
تفسیر

ای کسانیکه ایمان آورده اید، بر شما حلال نیست که زنان را به ارث ببرید در حالیکه آنان از اینکار اکراه دارند، و بر انها عرصه تنگ نکنید با این هدف که بعضی از آنچه به آنها پرداخته اید از مهر را ببرید مگر اینکه ناسازگاری و بدی آشکار از طرف زن یافت شود که در اینصورت به خلع مهر خود را پس گرفتن، از عدم حلالیت، اسثتنا است. و با زنان خود به نیکی و مروت رفتار کنید پس اگر طبیعت شما از وی خوشش نیاید، بدون دلیلی دیگر، آنها را طلاق ندهید و از آنها جدا نشوید چه بسا که نفس و طبیعت چیزی را بد بداند و نفرت پیدا کند در حالیکه الله متعال در آن خیر بسیاری بگرداند از ثواب و از فرزند صالح. نکته: کلمه ی کرها یعنی اینکه زنان از اینکه به ارث برده بشوند و مانند کالا دست به دست شوند، اکراه دارند نه اینکه اگر کسی از زنان راضی باشد میتوان وی را به ارث برد.

مستندات
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا
قبلا اینگونه بود که وارث، زن مورث (ارث گذار) را به ارث میبرد به اینکه لباسی روی زن میانداخت و بدون مهر وی را عقد میکرد پس این آیه نازل شد. (نسفی)
اهل مدینه چنین بوده اند وقتی کسی میمرد، و پسری میماند یا خویشی پس وی به این زن بر دیگران اولویت داشت: اگر دلش میخواست به همان مهر قبلی عقد میکرد ویا به عقد دیگری در میآورد و مهر وی را میخورد ویا اجازه ی ازدواج نمیداد و صبر میکرد تا بمیرد و ارثش را بگیرد و یا اینکه مهرش را بعنوان فدیه به وی بدهد. مردم بر همین منوال بودند که ابوالقیس بن الاسلت مرد و زنش کبشه ماند و پسر ابوالقیس خواست که وی را به عقد خود در بیاورد پس کبشه پیش رسول الله ص آمد و گفت: من نه از شوهرم ارث بردم و نه اینکه به حال خودم گذاشته شدم تا به نکاح کسی در بیایم. پس این آیه نازل شد. (العز بن عبدالسلام)
یعنی بر شما حلال نیست که زن را به ارث ببرید مانند ترکه ی میت در حالیکه زنان از این امر اکراه دارند و یا اینکه به زور انان را عقد کنید. منظور این نیست که اگر راضی باشند، میشود زن را به ارث برد. (نسفی)
وَلَا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ مَا آتَيْتُمُوهُنَّ
قبلا اینگونه بود که وقتی مردی، زنی را نکاح میکرد و نیازش با وی برطرف نمیشد، زن را حبس میکرد یعنی نگه میداشت تا اینکه آن زن برای رهایی خود، فدیه دهد و با خلع جدا، شود این آیه نازل شد. (نسفی)
نهی وارثان زوج است از اینکه مانع ازدواج زوجه ی متوفی شوند. (العز بن عبدالسلام)
ویا نهی شوهران است که وقتی طلاق میدادند مانع ازدواج زوجه ی سابق خود میشدند همانطور که در قریش چنین بود. (العز بن عبدالسلام)
یعنی همچنین بر شما مردان حلال نیست که زن را حبس کنید و زندگی را بر وی تنگ کنید، تا زنها، از حق خود یعنی مهر بگذرند. (نسفی)
إِلَّا أَن يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ
مگر اینکه آن زن خود، ناسازگار باشد، و شوهر آزار و بد دهن باشد. (نسفی)
یعنی مگر اینکه بدرفتاری از طرف زن باشد که در اینصورت در طلب خلع، شما معذور هستید. (نسفی)
مگر اینکه مرتکب زنا شوند. (العز بن عبدالسلام)
مگر اینکه قبحی آشکار از زنان سر بزند. (ابوسعود)
وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ
مردان با زنان بد رفتاری میکردند و به آنها گفته شد: با آنها به انصاف در نفقه و همخوابی و سخن خوب، رفتار کنید. (نسفی)
فَإِن كَرِهْتُمُوهُنَّ
اگر از زنان خود بخاطر زشت بودن و یا بد اخلاق بودن آنها نفرت داشتید. (نسفی)
فَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْرًا كَثِيرًا
پس چه بسا که از چیزی نفرت داشته باشید و الله متعال در آن چیز یا در آن کراهت شما، ثواب بسیاری بگرداند و یا فرزند صالحی عطا کند. (نسفی)
یعنی اگر چیزی را نفس شما نپسندد، فقط بخاطر اینکه دلم نمیخواهد، از آن جدا نشوید چه بسا که نفس آنچه به نفع وی به صلاح وی در دین است را نفرت داشته باشد و یا آنچه را که باعث خیر است را بد بدارد و چیزی را دوست بدارد که بر ضد مصلحت و خیر باشد. (نسفی)
یعنی اگر چیزی بدتان بیاید بر آن شکبیا باشید چه بسا که در آن برای شما خیر بسیاری باشد که در آنچه دوست دارید نباشد. (نسفی)
GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود