0%
بازگشت
↻بچرخانید
بسم الله الرحمن الرحیم
وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِيَارِكُمْ مَا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِنْهُمْ ۖ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مَا يُوعَظُونَ بِهِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًا ﴿66﴾
النِّسَآء
تفسیر

و اگر که بر این گروه حکم میکردیم و واجب میگرداندیم تا که خود را بکشند و یا از سرزمین خود خارج شوند، آن را انجام نمیدادند مگر عده ای اندک از آنان. و اگر اینان انجام میدادند آنچه را که به آن مامور شدند فرقی ندارد این امر طاعت از رسول و حکم گرفتن ایشان باشد و چه کشته شدن باشد و چه خروج از سرزمین، این فرمانبرداری برایشان بهتر بود برای دنیا و آخرتشان، و محکمتر بود در تثبیت ایمانشان.

مستندات
وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِن دِيَارِكُم
اگر بر اینها واجب بگردانیم مثل آنچه بر بنی اسرائیل واجب کردیم از اینکه خودشان را بکشند و اینکه از دیارشان خارج شوند، در قوت توبه از عبادت گوساله. (ابوسعود)
اگر بر یهود و عرب چنین حکم میکردیم همانطور که بر یاران موسی حکم کردیم. (تاویلات اهل سنت)
منظور از قتل نفس یعنی اینکه یکدیگر را بکشند و یا هرکس خودش را بکشد که این یکی بعید است. (تاویلات اهل سنت)
مَّا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِّنْهُمْ ۖ
آن واجب خود را انجام ندهند مگر مردمانی اندک و آن همان مخلصان از مومنان هستند. (ابوسعود)
از حضرت عمر: اگر به آن امر میشدیم انجام میدادیم الحمدلله که به ما چنین امری نکرد. (ابوسعود)
ابوبکر صدیق: اگر این آیه برای ما نازل میشد من اول از خودم و خانواده ام شروع میکردم. رسول الله ص فرمودند: این بخاطر فضل یقینی است که تو بر دیگر مردم داری. (تاویلات اهل سنت)
از حسن: وقتی این آیه نازل شد مردی از انصار گفت: والله اگر بر ما بود خودمان را میکشتیم. رسول الله ص فرمودند: قسم به کسی که جانم در دستان اوست ایمان در قلب مردان از انصار از کوههای بلند، راسختر است. (تاویلات اهل سنت)
بعضی گفته اند: منظور از قتل نفس خود، با جهاد کردن در معرض قتل قرار دادن است. (ابوسعود)
به نصب قلیلا به استثناء، به معنی فعلی قلیل یعنی مگر امری کوچک انجام دهند. (ابوسعود)
وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مَا يُوعَظُونَ بِهِ
اگر انجام میداند آنچه که نصیحت شد اینکه از رسول تبعیت کنید و بر آنچه صلاح میبیند گردن نهند،... (ابوسعود)
اگر آنچه به ان امر شده اند از اسلام و اطاعت امر... (تاویلات اهل سنت)
اگر بر فرض وجوب قتل نفس، آن را انجام میداند، در آخرت برایشان خیر میبود. (تاویلات اهل سنت)
لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ
این کار، برایشان عاجلا و آجلا ، برایشان خیر میبود. (ابوسعود)
در دینشان خیر است. (تاویلات اهل سنت)
وَأَشَدَّ تَثْبِيتًا
محکمتر بود در تثبیت ایمان و از اضطراب دورتر بود. (ابوسعود)
و در تثبیت ثوابشان نیز استوارتر بود. (ابوسعود)
استوارتر در تصدیق امرالله بود. (تاویلات اهل سنت)
وَإِذًا لَآتَيْنَاهُمْ مِنْ لَدُنَّا أَجْرًا عَظِيمًا ﴿67﴾
النِّسَآء
تفسیر

و در آن صورت، [ما هم‌] از نزد خويش، يقيناً پاداشى بزرگ به آنان مى‌داديم؛

مستندات
وَإِذًا لَّآتَيْنَاهُم
و در این صورت به آنان عطا میکردیم، (بحر العلوم)
جواب سوال مقدر است یعنی اگر بر ایمان تثبیت شدند، چه میشود؟ پس جواب داده شد: اگر تثبیت شوند برای آنان ثواب بسیار بی پایان میدهیم. (ابوسعود)
مِّن لَّدُنَّا أَجْرًا عَظِيمًا
از نزد خودمان، اجری بزرگ در آخرت یعنی بهشت عطا میکردیم. (بحر العلوم)
پاداشی وافر و بیشمار عطا میکردیم. (خازن)
این اجر عظیم را بعضی در دنیا گفته اند و بعضی دیگر در آخرت دانسته اند. (تاویلات اهل سنت)
وَلَهَدَيْنَاهُمْ صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا ﴿68﴾
النِّسَآء
تفسیر

و اگر که آنچه گفتیم را عمل کند ما نیز از نزد خودمان، برای وی اجری بس بزرگ و بی پایان عطا میکنیم و آنان را به راهی راست هدایت کنیم که مستقیم به بهشت ببرد.

مستندات
وَلَهَدَيْنَاهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا
به دینی استوار که الله متعال از برای آنان راضی میشد. (بحر العلوم)
و بر دین حق استوارشان میکنیم. (ابوسعود)
به راه راستی هدایت میکنیم که به واسطه ی آن به حضرت حق میرسند و برای آنان درهای غیب گشوده میشود. (بیضاوی)
از رسول الله ص: هرکس به آنچه میداند عمل کند، الله متعال علم انچه نمیداند را به وی عطا خواهد کرد. (بیضاوی)
ابن عباس: و راهنماییشان میکردیم به دینی مستقیم و راست که همان دین اسلام است. (خازن)
یعنی به اعمال صالحی راهنماییشان میکردیم که به راه راست منجر میشد و آن همان راهی است که مومنان با طی به بهشت میرسند. (خازن)
وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا ﴿69﴾
النِّسَآء
تفسیر

و کسیکه از الله و رسولش اطاعت کند، این موصوفان به این صفات، همراه هستند با کسانیکه الله متعال به آنان نعمت هدایت داده است از صدیقین و شهدا و صالحین و این افراد چه نیک رفیقانی هستند.

مستندات
وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ
در روایت آمده است که مردی نزد رسول الله ص آمد و گریه کرد و گفت که شما را از خود و از فرزند و اهل خود نیز دوستتر دارم و من به فکرت که میافتم میآیم تو را میبینم که اگر نبینم خواهم مرد و من فکر کردم وقتی من مردم و شما نیز مردی قطعا شما در مکانی در بهشت خواهی بود که درجه ی من به آن نمیرسد و من از این جدایی از شما گریه میکنم و رسول الله ص چیزی گفتند و این آیه نازل شد و رسول الله ص فرمودند: فلانی بشارت تو را که تو در بهشت همراه من خواهی بود ان شاءالله. (تاویلات اهل سنت)
روایت شده است: روزی رسول الله ص بر اصحابش خروج کردند پس بر چهره های یارانش افسردگی و گرسنگی دیدند. رسول الله ص فرمود: شما را چه شده است؟ چه چیزی باعث تغییر چهره و رنگتان شده است؟ اصحابش گفتند: ما را نه بیماری است و نه دردی منتها وقتی ما شما را نبینیم مشتاقتان میشویم و از نبود شما وحشت شدیدی وجود ما را میگیرد تا اینکه شما را میبینیم پس آنچه میبینی سببش همین است و یاد آخرت میافتیم و میترسیم که شما را نبینیم پس الله متعال این آیه را فروفرستاد. (تاویلات اهل سنت)
اگر این قضایا هم نباشد بعید نیست که وجه آیه این باشد: اینکه یهود و کفار و کسانی که رسول الله ص را آزار دادند و در گردنکشی و تمرد از اوامر ایشان افراط کردند، گمان کنند که اگر مسلمان هم بشوند و از رسول الله ص نیز اطاعت کنند توبه ی انها قبول نشود و در درجه ی کسانیکه آزار نرسانده اند نباشند پس الله متعال خبر میدهد که اگر از الله و رسولش اطاعت کنید،... (تاویلات اهل سنت)
فَأُولَٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ
همراه این افراد خواهند بود گویا که اطاعت رسول الله ص را هیچگاه ترک نکرده اند. (تاویلات اهل سنت)
احتمال دیگر آیه این است که وقتی شنیدند که همانطور که در دنیا انسانها درجات و مقامات و جایگاههای متفاوتی دارند در اخرت نیز چنین خواهد بود پس فکر کردند که ملاقاتی نخواهد بود چراکه از یکدیگر بسیار دور هستند پس الله متعال خبر داد که در آنجا نیز اجتماع هست چراکه این اجتماع و با هم بودن در دنیا نیز از بزرگترین نعمتها است. (تاویلات اهل سنت)
در یک دار خواهند بود. (تاویلات اهل سنت)
در تعیین اینکه صدیقین چه کسانی هستند چند قول است:
الف:پیروان انبیاء و خلفای آنها در هر امری از تعلیم و در فراخواندن مردم به خیر و طاعت، هستند.
ب: کسیکه در اولین دعوتی که پیامبری کسی را به دینش میخواند، و در اولین دیدار که با وی دارد، ایمان میآورد. (تاویلات اهل سنت)
صدیق کسیکه با فعلش، آنچه به قول و سخن گفته بود را محقق میکند. (قرطبی)
در مورد شهید نیز کسیکه در راه الله کشته شده باشد. (تاویلات اهل سنت)
بعضی گفته اند شهید کسیکه دین الله را برپا میدارد. (تاویلات اهل سنت)
بعضی نیز صدیقین و شهدا و صالحین همه را یکی دانسته اند. (تاویلات اهل سنت)
صالحین کسانیکه عمر خود را صرف طاعت الله کرده اند و اموالشان را در راه رضایت الله خرج کرده اند. (ابوسعود)
منظور از معیت و همراه بودن، مساوات در درجه نیست بلکه منظور این است که همدیگر را ملاقات میکنند. (ابوسعود)
وَحَسُنَ أُولَٰئِكَ رَفِيقًا
چه نیک رفیقانی هستند. (قرطبی)
یعنی هر یک از اینها رفیقی نیک هستند. (قرطبی)
ذَٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ عَلِيمًا ﴿70﴾
النِّسَآء
تفسیر

آن اجر و همراهی با بزرگان در بهشت، نه به استحقاق است بلکه محض فضل الهی است و الله متعال در دانایی کافی است که میداند که به چه کسی فضل عنایت کند و با چه کسانی رفیق شوند.

مستندات
ذَٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ ۚ
آنچه از اجر و مزید هدایت و رفیق شدن با کسانیکه نعمت داده شده اند، برای مطیعان، فضلی از الله متعال است. (بیضاوی)
آن فضل عظیم از الله متعال است. (ابوسعود)
این فضل از الله متعال است نه اینکه اعمال مکلفین آن را واجب کرده باشد. (ابوسعود)
وَكَفَىٰ بِاللَّهِ عَلِيمًا
کافی در عالم بودن به جزای کسیکه از وی اطاعت کند. (بیضاوی)
در عالم بودن به مقدار فضل و استحقاق اهل آن، کافی است. (بیضاوی)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوا ثُبَاتٍ أَوِ انْفِرُوا جَمِيعًا ﴿71﴾
النِّسَآء
تفسیر

ای کسانیکه ایمان آورده اید، آمادگی خود را بر گیرید و لوازم جنگ مهیا کنید و گروه گروه به جنگ دشمن بروید و یا که همه با هم بروید. نکته: گروه گروه رفتن و یا همگی رفتن بستگی به امام مسلمین دارد که چه تشخیص میدهد گاهی گروهی را برای جنگ فرستاده خواهد شد و گاهی فراخوان عمومی صادر خواهد شد.

مستندات
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ
ساز و برگ از سلاح را با خود بگیرید. (بحر العلوم)
اسلحه به دست بگیرید. ( احکام القرآن جصاص)
از دشمنتان بر حذر باشید یعنی مواظب باشید. (العز بن عبدالسلام)
آمادگی گرفتن به اسلحه گرفتن است و سنگر گرفتن است و سخت گرفتن در وقت لقاء دشمن و ثابت قدم بودن در جنگ است. (تاویلات اهل سنت)
فَانفِرُوا ثُبَاتٍ
گروه گروه و لشکر لشکر حرکت کنید. (بحر العلوم)
ثبات یعنی جماعتها واحد آن ثُبَتة است و گفته شده ثبته همان عصبه است. (احکام القرآن جصاص)
ثبة: جماعتی از مردان که از ده نفر بیشتر باشند. (ابوسعود)
به جهاد بروید. (بیضاوی)
سریه بعد سریه به جنگ دشمن بروید. (ابوسعود) سریه به لشکری که رسول الله ص در آن حضور ندارد گفته میشود.
أَوِ انفِرُوا جَمِيعًا
و یا همگی همراه رسول الله ص حرکت کنید. (بحر العلوم)
همگی با هم حرکت کنید و از یاری همدیگر فروگذار نکنید که به هلاک خواهید افتاد. (ابوسعود)
از ابن عباس: این آیات با آیه ی {وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً } [التوبة: 122] منسوخ شده است. (جصاص)
یعنی به جنگ دشمن بروید. (جصاص)
آیه هرچند در مورد جنگ است ولی مطلق بودن لفظ از ذکر جنگ، واجب میگرداند که به تمامی خیرات قبل اینکه فوت شود، مبادرت ورزیده شود. (بیضاوی)
اگر فراخوان به جنگ عمومی نبود، گروه گروه به جنگ بروید و اگر که فراخوان عمومی بود همگی بروید. (نسفی)
وَإِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصَابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَكُنْ مَعَهُمْ شَهِيدًا ﴿72﴾
النِّسَآء
تفسیر

از میان شما کسانی هستند که قطعا بنا دارند که تخلف کنند و مردم را به درنگ از جهاد تشویق کنند پس اگر به شما لشکر محمد اگر مصیبتی و ناگواری برسد، همان افراد میگویند: الله مرا نعمت داده است و سالم نگهداشته است چراکه با لشکر مسلمین نبوده ام چه اگر با آنها میبودم از آن مصیبت به من نیز میرسید.

مستندات
وَإِنَّ مِنكُمْ
کسانیکه در ظاهر با شما هستند. (تاویلات اهل سنت)
در حکم شما هستند. (تاویلات اهل سنت)
ادعای با شما بودن را دارند و در ظاهر با شما هستند و در حقیقت از شما نیستند. (تاویلات اهل سنت)
خطاب به لشکر رسول الله ص است که متشکل از مومنین و منافقین بودند. (ابوسعود)
لَمَن لَّيُبَطِّئَنَّ
سنگینی میکنند و از جهاد تخلف میکنند. (ابوسعود)
گفته شده: منافقان مردم را به درنگ و تاخیر از جهاد، امر میکردند و خودشان از جهاد تخلف میکردند و این را مخفی میداشتند و الله متعال خبر داد تا بدانند که الله از حال آنان به رسولش خبر میدهد که در آن دلیل بر رسالت رسول الله ص است. (تاویلات اهل سنت)
تقدیم وتاخیری با آیه ی بعدش دارد و معنی آن چنین است: اینان به رسیدن مصیبت به مومنان خوشحال میشوند گویا که بین آنان و مومنان دوستی نیست و ناراحت نمیشوند. (تاویلات اهل سنت)
از شما کسانی هستند که قسم خورده اند که تاخیر کنند و تخلف کنند. (بیضاوی)
فَإِنْ أَصَابَتْكُم مُّصِيبَةٌ
مصیبتی از قتل و شکست به شما برسد. (ابوسعود)
قَالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ
آن تخلف کننده گوید: (نسفی)
بخاطر اینکه از جهاد نشسته ام. (ابوسعود)
إِذْ لَمْ أَكُن مَّعَهُمْ شَهِيدًا
آن زمان که در معرکه حاضر نبودم که اگر بودم از ان مصیبت به من هم میرسید (ابوسعود)
وَلَئِنْ أَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِنَ اللَّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَنْ لَمْ تَكُنْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا ﴿73﴾
النِّسَآء
تفسیر

و اگر از فضل الهی مثل فتح و غنیمت به شما مومنان برسد آن تخلف کنندگان از روی حسرت و پشیمانی خواهند گفت: گویا که بین شما و وی مودتی نبوده است ای کاش که من نیز همراه آنان بودم تا به این پیروزی بزرگ دست مییافتم. بعبارتی دیگر به کسانیکه باعث تخلفشان شده بودند گویند: انگار که بین شما و رسول الله ص مودتی نبوده است که همراه وی نرفته اید و اگر میرفتید به سهم بزرگی از پیروزی میگرفتید.

مستندات
وَلَئِنْ أَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللَّهِ
فضلی از الله متعال برسد از پیروزی و غنیمت. (بیضاوی)
لَيَقُولَنَّ كَأَن لَّمْ تَكُن بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ مَوَدَّةٌ
با پشیمانی از اینکه تخلف کرده است و نرفته است. (ابوسعود)
با افسوس بر فوت غنیمت نه به طلب ثواب گوید. (نسفی)
از فرط حسرت قطعا خواهند گفت: (بیضاوی)
این سخن کسی است که با شما هیچ ارتباطی ندارد و قصدش از بودن با شما فقط مال است. (بیضاوی)
گویا بین ما و مومنین مودتی نبوده است چراکه منافقین در ظاهر اظهار با مومنان اظهار مودت میکردند. (نسفی)
یا آن تاخیر کننده و تشویق کننده به تخلف به منافقین و ضعیفان مسلمان، میگویند که گویا بین شما و رسول الله ص مودتی نیست چراکه از شما کمک نگرفت تا شما نیز به آنچه رسیده اند دست یازید. (بیضاوی)
يَا لَيْتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا
ای کاش که با آنان بودم تا پیروز میشدم پیروزی عظیم کسب میکردم. (بیضاوی)
تا که از غنمت سهم وافری میگرفتم. (نسفی)
فَلْيُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ۚ وَمَنْ يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا ﴿74﴾
النِّسَآء
تفسیر

پس باید که قتال کنند کسانیکه حیات دنیا را فروختند و مقابلش آخرت را گرفته اند و هرکس که فی سبیل الله جهاد کند، پس کشته بشود ویا که پیروز بشود، زود باشد که به وی ما اجری بس بزرگ بدهیم. نکته: نفاق امری درونی است و ممکن است که در ظاهر نیز نشانه هایی باشد پس الله متعال اول کسانی را که تخلف میکنند را مذمت کرد و بیان داشت که اینان ایمان ندارند و در این آیه نیز بیان داشت که مومنان که هدفشان آخرت است به جهاد بروند. مشخص است که منافق کسی است که نمیتوان کفر خودش را آشکار کند و مخفی میدارد پس برای اینکه خودش را مومن نشان دهد قطعا مثل مومنان رفتار خواهد کرد و با آنان خروج خواهد کرد تا تهمت نفاق را از خودش دور کند و این سیاستی بس دقیق و زیرکانه است تا کسی نتواند علیه جهاد سخنی بگوید و یا دیگران را تشویق به تخلف کنند و از وادی آن مومنان که ضعیف الایمان بوده اند، راه درست را انتخاب کرده و به سمت مومنان خالص بیایند.

مستندات
فَلْيُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
برای اهتمام به فی سبیل الله بودن، کلمه ی فی سبیل الله را بر فاعل تقدیم کرده است. (ابوسعود)
الله متعال منافقان را از خروج برای قتال نهی کرد و مومنان را امر کرد که برای جهاد بیرون روند. (تاویلات اهل سنت)
فی سبیل الله یعنی از برای اظهار و غالب گرداندن دین وی تعالی. (تاویلات اهل سنت)
فی سبیل الله یعنی برای اطاعت از الله و یاری یاران الله متعال. (تاویلات اهل سنت)
کسانیکه همراه تو هستند با کسانی که دنیا را بجای آخرت میگیرند، جهاد کنند. (بحر العلوم) الذین را مفعول گرفته و منظور از آنها را همان منافقین و درنگ کنندگان گرفته شده است.
الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ۚ
کسانیکه زندگی دنیا را به آخرت میفروشند و آنان مومنان هستند. (ابوسعود)
یعنی اگر آن تخلف کنندگان، تاخیر میکنند پس باید که مخلصان که جان خود را در طلب آخرت میدهند به جهاد مبادرت ورزند. (ابوسعود)
و یا اینکه کسانیکه دنیا را بجای آخرت خریدند و تاخیر کردند و تخلف کردند آن تاخیر و درنگ را بگذارند کنار و در راه الله قتال کنند. (ابوسعود)
وَمَن يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ
این آیه نشان میدهد که وقتی کسی جان و مال خود را در راه الله صرف کند، مستحق اجر میشوند هرچند که هلاک نشود و یا چیزی دیگر نشود. (تاویلات اهل سنت)
بعد امر به قتال دو امر ذکر کرد یکی کشته شدند و دیگری پیروز شدن پس مجاهد باید خودش را برای یکی از دو امر نیک آماده کند و قسم سومی به ذهنش نیاید. (ابوسعود)
رسول الله ص: الله متعال برای مجاهدی که خروج برای جهاد وی چیزی جز جهاد فی سبیل الله نبوده و هدفش تصدیق کلمه الله باشد، کفالت کرده است که وی را وارد بهشت کند و یا به مسکن خود برگردد در حالیکه اجر و غنیمت کسب کرده است. (ابوسعود)
فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا
برای وی آماده کرده ایم اجری بزرگ که مقدارش به اندازه نیاید. (ابوسعود)
الله متعال با بندگانش مثل اهل فضل احسان رفتار کرد چراکه در حقیقت همه ی ما و دارایی های ما برای وی تعالی است با این وجود الله متعال با امر به جهاد اجر نیز در نظر گرفت انگار که صاحب ما و متعلقات ما نیست. (تاویلات اهل سنت)
GHADIMYOL
قدیم یول پایگاه علمی و پژوهشی معارف اسلامی
قدیم یول

منبعی معتبر برای مطالعه کتاب‌ها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.

✦ علم · ایمان · عمل © کلیه حقوق برای قدیم یول محفوظ می‌باشد.
اپلیکیشن قدیم یول نسخه اندروید را از مایکت دانلود کنید
دانلود