یادآوری نعمتی دیگر برای بنی اسرائیل و آن اینکه بعد مدت چهل سالی که در تیه سرگردان بودند به آنان اجازه داده شد که به شهر وارد شوند و این اجازه بمعنی راه یافتن آنان به شهر بود و وعده است و در آن شهر آباد میتوانند به انواع نعمت بهره مند شوند و به فراخی استفاده کنند و نعمتی دیگر اینکه وقتی میخواهید وارد آن شهر شوید به درب که رسیدید سجده کنان وارد شوید و حالا این سجده طوری است که به راه رفتن مزاحم نشود و همان میشود که مفسرین گفته اند در حالت انحناء وار شوید و در حین این عمل بگویید حطة یعنی جای قرار به ما بده و گناهان ما را ببخشای و اگر چنین کنید، گناهان شما را میبخشیم و برای نیکان شما زیادتی مهیا است.
پس کسانیکه از آنان که حدود الهی را رعایت نمیکردند بجای اینکه از اوامر الله اطاعت کنند، به قول و به فعل عصیان ورزیدند و کلمه ای را که سبب بخشش آنان میبود را نیز تغییر دادند وبجای طلب بخشش به تمسخر پرداختند و دنیا را ترجیح دادند پس به سبب این فعل خود و به سبب نافرمانی های گذشته ی خود، بر آنان عذابی که موجب هلاک آنان بود نازل شد و این فسق و خروج از طاعت آنان بود که موجب هلاک آنان شد.
ای بنی اسرائیل بیاد بیاورید که نعمتی دیگر را و آن اینکه موسی برای شما طلب آب کرد و الله تعالی به حضرت موسی در قالب معجزه به شما آب داد و آن این بود که موسی بنابر امر الله تعالی ضربه ای به سنگی میزد و دوازده چشمه جوشیدن میگرفت و هریک از طوائف بنی اسرائیل که از فرزندان یعقوب هستند، چشمه ای جداگانه، مهیا میشد و شما ای بنی اسرائیل از روزی که الله به شما بدون مشقت و زحمت شما، برای شما آماده کرده است باید که بخورید و بیاشامید و فساد نکنید که شما در فساد مانده اید.
به بنی اسرائیل نعمتی دیگر را یاداوری میکند که به ان نیز کفران ورزیده بودند و آن این بود که بنی اسرائیل به حضرت موسی درخواست دادند که از غذای یکنواخت خسته هستند و از وی خواستند که از پروردگار خود بخواهد تا برای انان همانند اینکه منّ و سلوی میفرستد، از سبزیجات و حبوبات که در مصر میخوردند نیز بیاورد. و این درخواست در کمال حماقت و تکبر بوده است و حضرت موسی گوشزد میکند که آنچه شما از آن تناول میکنید بهتر است و چگونه شما بجای آن اشیاء پست را طلب میکنید و میگوید اگر بر خواسته ی خود اصرار دارید پس به شهری از شهرها بروید که در آنجا خواسته ی شما فراهم است. از بس بنی اسرائیل کفران نعمت کردند، پس بر انان ذلت و خواری و فقر مقدر گشت و دچار غضب عظیم الهی گشتند و سبب این تقدیر آن است که آنان کفر ورزیدند و مرتکب جنایت قتل علیه انبیاء شدند مثل قتل زکریا و یحیی و شعیاء و باعث این ارتکاب ارتکاب گناهان دیگر و تجاوز از حدود الهی انان بوده است چراکه به گناه خو گرفته بودند که سرانجام ان به کفر و قتل انبیاء انجامیده است. وقتی الله تعالی از عذاب کفار فرمود پس در ادامه به ثواب مومنان نیز اشاره نمود(رازی) و فرمود:
منبعی معتبر برای مطالعه کتابها، پرسش و پاسخ و یادگیری معارف اسلامی.