الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
وَالصَّلَاةُ والسَّلَامُ عَلَى مُحَمَّدٍ رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ
وَعَلَى آلِهِ وَأصْحَابِهِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإحْسَانٍ إلَى يَوْمِ الدِّينِ
أمَّا بَعْدُ
تحریمه:
بنابر آیه: { وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ }
[سوره اﻷعلى: ۱۵]
تکبیر تحریمه را از نمازهای خارجی در نظر گرفته می‌شود چراکه معنی آیه چنین است پروردگارش را ذکر کرد سپس نماز خواند.
و عامه‌ی مشایخ بر شرط بودن آن است و از فخر الاسلام نقل شده است که رکن است.
پس قول راجح و قول عامه‌ی مشایخ بر شرط بودن می‌باشد.
ﻓﺈﻥ ﻗﻠﺖ: ﻟﻢ ﻟﻢ ﻳﻘﻞ: ﺃﺭﻛﺎﻥ اﻟﺼﻼﺓ.
ﻗﻠﺖ: ﻷﻥ اﻟﻔﺮﺽ ﺃﻋﻢ ﻣﻦ اﻷﺭﻛﺎﻥ، ﻷﻥ اﻟﻔﺮﺽ ﻳﻄﻠﻖ ﻋﻠﻰ اﻟﺮﻛﻦ ﻭاﻟﺸﺮﻁ ﺃﻳﻀﺎ، ﻭﺃﻳﻀﺎ ﻟﻮ ﻗﺎﻝ: ﺃﺭﻛﺎﻥ اﻟﺼﻼﺓ ﻟﻜﺎﻥ ﺧﺮﺝ ﻣﻨﻬﺎ اﻟﺘﺤﺮﻳﻤﺔ؛ ﻷﻧﻬﺎ ﺷﺮﻁ ﻋﻠﻰ ﻗﻮﻝ ﻋﺎﻣﺔ اﻟﻤﺸﺎﻳﺦ ﻻ ﺭﻛﻦ. ﻭﻧﻘﻞ ﻋﻦ ﻓﺨﺮ اﻹﺳﻼﻡ ﺃﻧﻬﺎ ﺭﻛﻦ،
اﻟﺒﻨﺎﻳﺔ ﺷﺮﺡ اﻟﻬﺪاﻳﺔ-[ﻛﺘﺎﺏ اﻟﺼﻼﺓ]-[ﻓﺮاﺋﺾ اﻟﺼﻼﺓ]- ﺻﻔﺤﺔ -155