مسئله نماز تراویح و بیست رکعت بودن آن
استاد، یک سؤال درباره نماز تراویح و نحوه قرار گرفتن دستها در نماز داشتم. اول درباره نماز تراویح؛ با توجه به اینکه پیامبر(ص) در طول حیاتشان نماز تراویح را به این شکل و به صورت جماعتِ مستمر برگزار نکردند، و طبق روایت صحیح بخاری، حضرت عمر(رض) مردم را پشت سر یک امام جمع کردند و فرمودند: «نِعْمَتِ الْبِدْعَةُ هَذِهِ»، سؤال من این است که مبنای انجام نماز تراویح به این شکل چیست؟ آیا این عمل را میتوان به عنوان سنت پیامبر(ص) در نظر گرفت، یا اینکه حضرت عمر(رض) با توجه به اینکه خودشان فرمودند «چه بدعت خوبی است»، آن را به عنوان یک اجتهاد انجام دادند؟ و منظور دقیق از «بدعت خوب» در این روایت چیست؟ منبع: صحیح بخاری، جلد ۲، صفحه ۳۷۷. سؤال دوم درباره بستن دستها در نماز است. ما معمولاً نماز را با دستهای بسته میخوانیم، اما در برخی منابع مطالب متفاوتی آمده است. برای مثال، در بدایة المجتهد، جلد ۱، صفحه ۱۳۶ درباره اختلاف در این مسئله صحبت شده و در سنن الکبری بیهقی نیز روایتی نقل شده که ظاهراً نشان میدهد پیامبر(ص) بعد از تکبیر دستها را به حالت رها قرار میدادند. سؤالم این است که مبنای دقیق بستن دستها در نماز چیست؟ آیا روایت معتبری از پیامبر(ص) در این مورد وجود دارد که بستن دستها را ثابت کند، یا این مسئله بیشتر بر اساس عمل صحابه و اجتهاد فقها شکل گرفته است؟ اگر ممکن است مبنای هر دو مسئله را از نظر روایت، سند حدیث و عمل پیامبر(ص) و صحابه توضیح بفرمایید.
